Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Sen beni dilemesen, ben nasıl gelirim?
Sen beklemezsen, ben nasıl yetişirim?
Sen söylemezsen, ben nereden bilirim?
Ve sen tutmazsan elimi, ben nasıl gülerim?
***
Görüyorsun ya sevgili,

Ben böyle miydim bir zamanlar,
Bitip tükenmiş halimden,
Sen değilse başka kim anlar.
Görmez misin gözlerimden,
Yaş diye kan damlar.
Sebebim sendin,

Söze geldik,
Göze geldik,
Kendimize geldik de,
Birbirimize gelemedik.
Duyduğumuzdan geçtik.
Gördüğümüzden geçtik.

Dudakları alev olup,
Yangınlara çağırırken;
Sözleri beni uyarıp,
Hemen kaç diyordu.
Kalbi kendine çekip,
Yaklaş diye bağırırken;

Son bir dua gerek bana.
Bir daha dönmemeye,
Aşka tekrar düşmemeye,
Sevgiliyi düşünmemeye dair,
Son bir yemin,
Son bir ant gerek.

De ki zaten hiç olmamıştı.
Bir hayaldi bitti, bir düştü gitti.
De ki uykudaydım uyandım.
Bir dertti başımdan savdım.
Derin bir oh çek yürekten.
Sonra da kurtuldum de,

Biri yaklaşmak ister
Diğeri uzaklaşmak.
Biri çeker
Diğeri iter.
Biri sarılır
Diğeri darılır.

Biri var,
Dualarında hep seni anan,
Yüreği sen diye atan.
Uzak kalınca,
Ortalığı bir birine katan,
Biri var işte,

Ey gönül;
Bir günü daha tükettik,
Gül yüzlüyü görmeden.
Bir günü daha heba ettik,
Kalan zamanı bilmeden.
Oysa onsuz nefes bile almazdık.

Bana aşkı soruyorlar.
Oysa ben bir seni bilirdim,
Bir de gözlerini..