Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Ne seninle, ne de sensizim.
Ne kimim var, ne kimsesizim.
Bir çığlık kopsa da yüreğimden,
Toprak kadar sessizim.
Hem varım, hem de yokum.
Hem açım, hem de tokum.

Nesine aşık olayım;
Yokluğunda gözüme uyku girmiyor,
Varlığında gönlüm uykuyu bilmiyor.
Gitse dakikalar geçmiyor,
Gelse yıllar bana yetmiyor.
Demem o ki ne diye aşık olayım.

Sen hiç tanımadığın birine,
Sevdiğini sordun mu?
Sana zulmetmesine rağmen,
Onu korudun mu?
Haksız olduğunu bilsen bile,
Savundun mu?

Ne yana gideyim...
Söyle ne yana gideyim ki,
Yolun sonunda sana gelmeyeyim.
Hangi yöne döneyim ki,
Orada seni görmeyeyim...
***

Kim derdi ki,
Bu aşk gün gelip bitecek.
Yürekteki yangınım,
Küle dönüp sönecek.
Kim derdi ki,
Durdu sanılan zaman,

Gerçektim yalan oldum.
Servettim talan oldum.
Bitip tükenmem sanırken.
Bir günde tarumar oldum.
Kalandım giden oldum.
Başlayandım biten oldum.

Ne seni sevmekti zor olan,
Ne de sensiz olmak,
Ne karşılıksız aşktı beni yoran,
Ne hasrete dayanmak,
Ne sözlerindi beni yaralayan,
Ne sessizliğe katlanmak…

Şimdi ben;
Seni göremediğime mi üzüleyim,
Seninle ölemediğime mi?
Sana gelemediğime mi yanayım,
Sensiz kalamadığıma mı?
Söyle ben neye kahrolayım,

Kalbinin anahtarını versen ne çıkar.
Orada kapı bulunmadıktan sonra.
Durma gel içeri desen neye yarar.
Gönlünde yer olmadıktan sonra.
***
Güneş olup doğsan ne önemi var.

Neyine güveneyim.
İki lafından biri yalan olan sözüne mi?
Sürekli dışarıda olan gözüne mi?
Bende olmayan gönlüne mi?
Söyle neyine güveneyim.
Kalbimi bir daha sana nasıl vereyim.