Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Hayat her zaman kaldığı yerden değil,
Bazen de bittiği yerden başlıyor.
İnsan sadece nefes alırken değil,
Bazen de nefessiz kalırken yaşıyor.

Ne garip değil mi?
Sen geliyorsun,
Aklım gidiyor.
Sen gidiyorsun,
Bu kez aklım başıma geliyor.
Ben ancak o zaman anlıyorum,

Ne güzel kadınlar var...
Sevdikçe sevilen,
Aşkın kıymetini bilen.
Yokluğunda özleyen…
Varlığında sevinen…
Şiir okumayı seven…

Git diyorlar,
Bekleme gelmez.
Ümit etme artık,
O seni sevmez.
Kaç yılın tükendi bak,
Yazıktır değmez.

Git diyorlar, bekleme gelmez.
Ümit etme artık, o seni sevmez.
Kaç yılın tükendi yazıktır değmez.
Oysa kıramadığım zincirlerim var,
Hiç kimseler bilmez,
Halime bakıp ne haldeyim görmez...

Bilsen ne hasretler biriktirdim sana,
Gözlerimde,
Sözlerimde,
Şiirlerimde.
Günden güne büyüyen,
Kök salan,

Nefret ediyor ama kızamıyorsun,
Üzmek istiyor ama kıyamıyorsun,
Gitsin istiyor ama ayrılamıyorsun,
Ey gönlüm, daha ne istediğini
Sen dahi bilemiyorsun.
Unutmak istiyor ama hep adını anıyorsun,

Bana uyu diyen de sen,
Beni uyutmayan da sen.
Halime acıyıp,
Gül diyen de sen,
Bu hale düşürüp,
Güldürmeyen de sen.

Ne sevgidir bana ait hislerin,
Ne nefret.
Ne faydadır senin için varlığım,
Ne külfet.
Hem yoksun hayatımda,
Hem yaşıyorsun aklımda.

Gördüğüne gözlerim inanmıyor,
Duyduğuna kulaklarım...
Başıma gelenleri aklım almıyor,
Gönlümden geçenleri kalbim.
Ne ayaklarım adım atıyor,
Ne ruhum bedenimde kalıyor.