Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Güya bir daha seni düşünmeyecektim.
Gittiğini kabullenecek,
Bir hayale günaydın demeyecektim.
Kendi kendime ne yeminler ettim.
Aklım başına gelecek,
Hayalinle sohbet etmeyecektim.

Hangi kış üşüttüyse yüreğimi,
Hiç bir yaz ısıtmıyor.
Hangi dert büktüyse belimi,
Hiç bir şifa düzeltmiyor.
Dolu muydu döktü yapraklarımı,
Kaç bahar geçti yeşermiyor.

Ben senden gidemiyorum.
Deniyorum ama,
Tek bir adım dahi atamıyorum.
Aklım sende kalıyor,
Kalbim sen diye atıyor.
Gözlerim seni arıyor,

Özlemek mi?
Hadi oradan...
Ben seni ne özleyeceğim!
Sanki geldiğin mi var.
Sanki dünya gözü ile,
Seni bir kez gördüğüm mü var.

Sensiz iyi olmaktan geçtim.
Hasta bile olamıyorum.
Biliyorum çünkü,
Ne kimse nazımı çekecek,
Ne de benim için üzülecek.
Ne hastayım diye derde düşecek,

Sen yeter ki;
Hayatındaki fazlalıklardan kurtul.
Eksikliğin her ne ise,
Ben tamamlarım.
Sadece gönlünde bana bir yer bul.
Layığım her neresi ise,

Ben seni ömrüme ortak etmişim.
İç çekişlerimin, özlemlerimin sebebi,
Aşkımın sahibi yapmışım.
Şiirlerimin ilham kaynağı,
Uykusuz gecelerimin yoldaşı bilmişim.
Hep aklımın bir kenarında saklamışım.

Ben sensizliği zaten yaşıyorum sevgili.
Sen bensizliği göze aldın mı onu söyle.
Ben hep yalnızdım ömrümün sahibi,
Sen hiç yalnız kaldın mı bana onu söyle...
***
Ben seni unuturum unutmasına da sevgili,

Bırak yolun sonu görünmesin,
Gel beraber yürüyelim,
Kaderimizde varsa,
Birlikte ağlayıp birlikte gülelim.
Ölüm diyorsun ya gülüm kaç yazar,
Öleceksek de el ele ölelim,

İşte bir aşk böyle geçti,
Anlamadan, dinlemeden.
İşte bir ömür böyle bitti,
Yaşamadan, yaşatmadan.
İşte bir aşk böyle geçti,
Anlamadan, dinlemeden.