Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Kal deme usta...
Dizde derman yok,
Bende vakit yok,
Zaten geleceğine dair,
En ufak ümit de yok.
Ne olur bu da geçer deme usta...

Bazen kelimeler düğümlenir boğazına,
Kalbinden geçeni bir türlü söyleyemezsin.
Her geçen gün,
Biraz daha düştüğünü görürsün de uzağına,
Gözyaşın kan olup akarken,
Sen kal diyemezsin…

Biliyor musun?
Okuduğunu bilsem,
Tek kelime yazamazdım.
Elim ayağıma dolanır.
Kalemi bile tutamazdım...

Aşk yanmaktır, zevk-ü sefa değil,
Kalplerin bir olmasıdır, bedenlerin değil,
Göz görmese ne olur, gönlün O’na bakıyorsa,
Tut ki uzaklarda ne çıkar, aklı sende kalıyorsa.

Sen kalbini almaya bak, bu kadarı yetmez mi?

Kalp susarsa,
Dil lal olur,
Akıl gider hayat tarumar olur,
Hüzün çöker ömür matem olur...
Kalp susarsa sevgili,
Dünya hem sana,

Sen çıkmazın içinde,
Çıkmaz benim içimde...
Sen çıkmaya çalıştıkça,
Bilsen ne kanarsın içimde...

Bugün sevdim demek sana zor gelirken,
Yarın gökleri inletsen sesini duyuramazsın.
Yaşarken yanağımı öpmek bile ağır gelirken,
Ölünce toprağımı öpmeye doyamazsın.

Bugün yanıma gelmeye üşenirken,

Sen hiç gitmek ile kalmak arasında,
Kararsız kaldın mı?
Ayrılmak zorunda olduğun halde,
Dalına sımsıkı tutundun mu?
Açılmayan kapıları zorladın mı?
Kadere meydan okudun mu?

Karar verdim seni her an düşünmüyorum artık,
Sadece sabah kalkınca,
Bir de akşam yatınca…
Sonra gün ağarınca,
Ardından güneş doğunca…
İşte akşam olunca,

Issız sokaklardan geçiyorum, adım adım...
Gökyüzü katran karası,
Yüreğim alabildiğine puslu,
Ayaklarım yalpalıyor,
Korkularım attığım her adımda,
Daha bir şiddetle artıyor.