Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Boş verdim yalan dünyayı,
Bana benimle gelen gerek.
Unuttum içimde kalan sevdayı,
Bana benim kadar seven gerek.
Vazgeçtim gözlerin güzelinden,
Bana benim gibi gören gerek.

Başka çaresi yok gönlüm;
Ya kader deyip çekeceksin,
Ya nasip deyip geçeceksin.
Ya yaranı saracaksın.
Ya yaralı kalacaksın.
Sanma ki iyi olacaksın.

Böyle aşk mı olur?
Gel dese koşacaktım.
Kal dedi kaldım.
Yani hayatında,
O istedikçe vardım.
Sorsan;

İşte bir aşk böyle geçti,
Anlamadan, dinlemeden.
Tek kelime edemeden.
Sadece susarak,
Duyguları saklayarak,
Utanarak,

Sen bu aşkın sevileniydin,
Ben seveni.
Sen bu aşkın çaresiydin,
Ben çaresizliği...
Ne sen beni sevebildin,
Ne ben sensizliği...

Yok yok,
Bu böyle olmayacak.
Bir çaresi illa ki bulunacak.
Yoksa bu can,
Daha fazla dayanmayacak.
Ya toprağa, ya yarine,

Öyle bir aşkla bağlanmalıydı ki insanoğlu,
Başka güzellere karşı gözüne perde inmeliydi.
Gündüz hayalinde gece ise düşünde,
Yalnız onu görmeliydi.
Eline başka el değdiğinde ateş tutmuş gibi,
Yatağına başka insan girdiğinde,

Bu böyle sürmez, böyle gitmez biliyorum.
Sensizliğe tahammülüm kalmadı benim.
Her gece duamda bir tek seni diliyorum.
Başkaca bir şey istemeye varmıyor dilim.

Her sabah gözlerimi açmadan yerini yokluyorum.

Sen beni bu aralar hiç sorma.
İyiyim demeye dilim varmaz,
Kötüyüm desem o hiç olmaz.
İyisi mi beni bu aralar sorma.
Verecek cevabım bulunmaz...
***

Ne kadar seversen sev sevilmiyorsun,
Yeri göğü kaplasan görülmüyorsun.
İlaç olsan içilmiyor,
Merhem olsan sürülmüyorsun.
Yağmur olsan ıslatmıyor,
Güneş olsan ısıtmıyorsun.