Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Yaşamak zor be usta.
Geceleri uyumak,
Gündüzleri uyanmak zor.
Yaz günü üşümek,
Kış günü yanmak zor.
Acıya katlanmak,

Zordur kırık bir kalbi onarmak,
Sabır ister,
Zaman ister,
Her şeyden önce cesaret ister,
Yürek ister...
Yaralı bir kalbi sevmek kolay değildir,

Seni sevmek sadece gönül vermek değildi ki.
Bakıp görmek, uzanıp tutmak,
Dokunmak, koklamak,
Veya nefes almak değildi işte seni sevmek....
Bunlar olsa ölünce hepsi biterdi.
Tüm duygular bir bir eksilir giderdi.

Böyle mi olmalıydı, bu kadar zor muydu kalmak,
Tüm ayrılıklara inat, birlikte olmak...
Neydi ki bende eksik olan,
Neydi ki öncesinde var iken, sonrasında kaybolan,
Arayıp ta bulamadığın, nerede olduğunu soramadığın,
Neydi sevgili, söyle neydi bu zamansız gidişine sebep…

Zor olan aşık olmak değildi ki.
Aşkı bulmaktı.
Gözlerinde cenneti,
Kokusunda amberi,
Yüzünde gülleri bulmaktı.
Zor olan acı çekmek,

Sana karşı susmak, dilimi bağlamak kolay,
Mühürlerim dudaklarımı sesim çıkmaz,
Otururum bir tenhaya varlığım dahi bilinmez,
Zor olan ise hep adını haykıran kalbimin sesi dinmez.

Sana bakmamak, güzelliğini görmemek kolay,

Kal demedim çünkü;
Gidişi zorunluluk değil tercihti.
Yani ben ne yapsam,
Yine de terk edecekti.
Elini kolunu bağlasam,
Durmayıp gidecekti.

Ben seni sende beni sev diye sevmedim ki;
Belki karşılıksız aşkından yanan şu gönlüme,
Yaradan merhamet eder diyerek sevdim.

Ben zulmünü bilmeden sana gelmedim ki,
Belki yarattığı kuluna çektirdiğin acıyı görünce,

Giderken hani,
Çok iyi biri olduğumu söylemiştin ya,
Daha iyisini hak ettiğimi,
Ömrümce hep mutluluk dilemiştin hani,
İyiyim aşkım,
Artık çok daha iyiyim.

Benden iyiyim dememi bekleme sevgili,
Nasılsın diye sorma...
Mektup yollama...
Sonra kağıda kokun siner dayanamam.
Yapma...
Ne olur sevgili,