Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Kimse bana aşk ile seslenmedi.
Gözlerime bakıp sevdiğini söylemedi.
Peşimden gelmedi, mutluluk vermedi,
Yanımda olmak istemedi.
Çocuktum,
Küstüm oynamıyorum dediğimde bile,

Acıyacaksan bana acı ama,
Beni acınacak hale düşürme.
Edeceksen mutlu et ama,
Bana mutluluklar dileme.
Gideceksen git lakin,
Benden gitmemi isteme.

Bana acıyı anlatma.
Çok oldu ben o eşikten geçeli.
Hele hasretten hiç bahsetme.
Yıllar oldu ben o zehirden içeli.
Hüzün deme bana.
Dert deme keder deme.

Hiç beklemediğim bir anda gelip hayatıma girdin,
Müptela ettin beni kendine, ardından sırtını dönüp gittin.
Kendi halinde bir garipti bu gönlüm,
Önce aşkı öğrettin, sonra neden beni terk ettin.

Vicdanın yok mu senin, söyle benden ne istedin?

Beni kendi halime bıraktığından beri,
Bana bir haller oldu.
Hayatın ne tadı kaldı ne tuzu,
Anlamı bile o anda kayboldu.
Renklerim desen hepsi soldu.
Anladım ki herşey sendeymiş.

Bana bir masal anlat sevgili,
İçinde hem prenses, hem de prens olsun.
Sevda krallığında her şey yolunda,
Herkes mutlu yaşasın.
İhanetmiş dedikoduymuş,
Tüm kötülükler uzakta dursun.

Bana bir şey söyle,
İçimi titretsin.
Kalbimdeki tüm beklentim bitsin.
Ya benim dünyamı cennet etsin.
Ya da içimdeki ümit artık gitsin.
Ne olur bana bakma öyle.

Bilirsin sen,
Ne olur yardım et...
Hangi söz seni bana getirir.
Hangi yol bu hasreti bitirir.
Vuslatın adı nedir,
Kendi nerdedir.

Ey sevgili,
Bana bir yol ver,
Ya sana gelsin,
Ya senden gitsin,
Bana o yolda yürüyecek güç ver,
Sana geliyorsa yol,

Nasıl bir yanılgıdır,
Seni benden alıp götüren.
Nasıl bir yanlıştır,
Bitmez denilen bu aşkı bitiren.
Ey gökleri yerlere indiren,
Yerleri diplerle bir eden.