Her acıya dayanacak gücü,
Bulurken kendimde,
Tek bir sözüne kırılıp ağlıyorsam,
Kurşun işlemeyen sinemden,
Tek bakışınla vurulup dağılıyorsam,
Yere göğe sığmaz iken,
Her gün onu hatırlatıp durma hayat.
Zaten bir an bile unutmuyorum.
Aynı şeyleri sorup beni yorma hayat.
Bu ayrılığı inan ben de anlamıyorum.
Bende bir hal var sevgili.
İçim dışım sen olmuşsun.
Bende bana yer kalmamış,,
Tüm benliğime dolmuşsun.
Huyum suyum sana benzemiş.
Kim görse beni sen zannetmiş.
Hangi kış üşüttüyse yüreğimi,
Hiç bir yaz ısıtmıyor.
Hangi dert büktüyse belimi,
Hiç bir şifa düzeltmiyor.
Ey yar bende bir hal var.
Artık anlaşamıyorduk,
Çünkü konuşmuyor bağırıyorduk.
Hiçbir nasihata uymuyor,
Kimsenin sözünü duymuyorduk.
Sanırsın ki bile isteye,
Hasreti üzerimize çağırıyorduk.
Sen...
Bendeki ben.
Sen...
Bana hükmeden.
Hem can veren,
Hem canımı alan.
Sen istediğin kadar hayır de,
Kurduğum her hayalde evet diyorsun.
Dilediğin kadar inkar et, yok de,
Gördüğüm her düşümde beni seviyorsun.
Durma gidebildiğin kadar git.
Nasılsa gözümü yumsam geri geliyorsun.
Ben bu zamanın adamı değilim,
Bunu bilesin,
Düştüm mü yüreğine,
Bir ömür çıkmaz kalırım,
Sen kalbimi benden almak istersin ama,
Ben kalbinle kalmam,
Karşıma ilk çıktığında,
Kalbimi çalmıştın.
En son karşılaşmamızda,
Aklıma girmiştin.
Güya beni menfaat düşkünü sanmıştın.
Oysa senin,
O bendendi ama beni hiç sevmedi.
Sürekli bendeydi ama yerini beğenmedi.
Doğduğunda içimdeydi çaresi yoktu,
Bu bedendeydi ama kalmayı istemedi...
Sandı ki kalbimden çıkarsa kurtulacak.




-
Alpay Ekmekci
Tüm Yorumlarduygularımızı tercüme etmişsiniz şairim