Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Bana ne gökte esen rüzgardan,
Bana ne kıştan,
Bana ne bahardan.
Yağan yağmurdan,
Uçan kuştan bana ne.
Batan güneşten,

Bana onu sormayın,
Hakkında söylenmedik ne kaldı.
Belki şifa bulurdum,
Yalnız sol yanımı alsaydı.
Kalpsizliğe bile alışırdım.
Bir tek gönlümü çalsaydı.,

Ne bedenime can,
Ne canıma kan lazım,
Ne yazdığım şiirler,
Ne şiirlerime ilham lazım,
Ne gönlüme saray,
Ne sarayıma gül lazım,

Hangi mevsimde olduğumun önemi yok.
Sen bana üşüyor musun diye sor.
İster yaz olsun ister zemheri,
Sen bana yaşıyor musun diye sor.
Ben senin için öldüm ya bir kere,
Tekrar yaşamayı ister miyim diye sor...

Sen;
Öyle zor zamanda bıraktın ki beni,
Baharım kışa dönerken,
Gözümün feri sönerken…
Ecel kapımı çalıp,
Can bedenden çıkarken...

Sen bulut oldun da,
Ben yağmur olup yağmadım mı?
Sen şiir oldun da,
Ben kalem olup yazmadım mı?
Ya da sen rüzgardın da,
Sanki ardından savrulmadım mı?

Ey sevgili, sen yine de bana vuslatı sorma,
Ben her daim yüreğimde hasreti taşıyorum.
Sana yakın olmaktan söyle bana ne fayda,
Ben kalbinde olacağım anın hayalini yaşıyorum.

Sakın acıyarak gel deme, sadece içten içe sev beni.

Her aklıma geldiğinde,
Kalbimden az daha gidiyorsun.
Unuttur bana kendini,
Yoksa inan bitiyorsun.
Her aklıma geldiğinde,
Bana aynı acıyı yaşatıyorsun.

Tamam beni sevmedin.
Bari bendeki seni sevseydin.
Anladım günahıma girdin.
Bari biraz da sevaba girseydin.
Aşkı bilmedin.
En azından aşkı vereni bilseydin.

Unuttum, yüzümü güle döndüm,
Uyuttum gönlümü, küle döndüm,
Bozdum tövbemi kapına döndüm,
Uslanmadım sevgili,
Bak yine sana döndüm...