Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Ben seni öyle çok sevdim ki,
Yaklaşsam kalbimin çarpıntısından,
Uzaklaşsam ayrılığın acısından ölüyorum.
O halde yerinde dur diyorsun da,
Aşk işte yerimde duramıyorum.
Hem pınarın başında olup,

Tabipler çare arar yarama benim,
Sanırlar ki ben derdime derman isterim,
Dostlar ''geçmiş olsun'' der, ben başımı eğerim,
Sanırlar ki şifa bulmaz yaram, geçip gitsin isterim.
Oysa ben yaramı da,
Yârimi de herkesten çok severim.

Tamamla beni...
Öyle ki;
Bir yarım sen,
Diğer yarım ben olayım.
Bakan hem seni,
Hem beni görsün.

Kırık bir kalpti ondan arta kalan.
Tek taraflı bir harpti aşk sanılan.
Titreyen eller, tutmayan dizler,
Görmeyen gözlerdi,
Bu kadar kolay yanılan,
Böyle çabuk aldanan.

Güzel gözlerinin esiriyim sevgili,
Başkası görmese, bir ben baksam diyorum,
Ne zaman yüreğine bir hasret düşse,
Yaş olup o gözlere, bir ben dolsam diyorum.

Mis kokulu saçlarına müptelayım sevgili,

Ey gönül;
Bunca yanlış içinde,
Tek doğru olan sen misin?
Kime kıymet versen sonu hüsran ise;
Kusuru kendinde bilmez misin?

Sen benim;
En güzel rüyamdın sevgili;
Uyuyarak kalamadığım,
Tekrar uykusuna dalamadığım,
Asırlık çınarımdın işte;
Gölgesinde yaşayamadığım,

Sen ilk değil, tek göz ağrımdın...
Ne zaman görsem,
Dizlerim titrerdi.
Kalbim yerinden çıkar,
Canım bedenimden giderdi.
Sen aşkın kendisiydin sevgili,

Yüreğimdeki yanıklar,
Saçlarımdaki aklar,
Gözlerimdeki yaşlar.
Zamanın değil senin eserin.
Yaşlılığa bahane bulma.
Sebebi sadece senin sevgin.

Bilesin ki güneşe dokunsam;
Bu kadar yanmaz,
Ateşin ortasında kalsam;
Böyle kor olmazdım.
Ne yaptın bana sevgili;
Ne yaptın ki aslıma dönemiyorum.