Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Özlemek mi?
Hadi oradan...
Ben seni ne özleyeceğim!
Sanki geldiğin mi var.
Sanki dünya gözü ile,
Seni bir kez gördüğüm mü var.

Yüreğimdeki yanıklar,
Saçlarımdaki aklar,
Hepsi senin eserin,
Zamana bahane bulma.
Geçen yıllar yüzünden,
Böyle olduğumu sanma...

Ben bu dalganın sahillerime vuruşunu sevdim.
Bu fırtınanın dallarımı kırışını,
Yüreğimin bedenime baş kaldırışını sevdim.
Ben bu tufanın yakıp yıkışını,
Yağmurun sicim gibi yağışını sevdim.
Gece ile gündüzün savaşını,

Artık benimle konuşmuyorsun.
Olsun...
Ben suskunluğunu da seviyorum.
Dönüp yüzüme bile bakmıyorsun.
Olsun...
Ben gözlerini böyle de seviyorum.

Bugün yine terk ediyorum seni,
Hem de senin haberin olmadan.
Sen bunu bilmeden.
Kimselere söylemeden...
Evet içimde fırtınalar kopacak.
Evet depremler yüreğimi yerle yeksan edecek.

Bu gece de seni unutmak mümkün olmayacak,
Yine sensiz bir karanlığa uyanacağım,
Bu gece de hayalin aklımdan çıkmayacak,
Yokluğunun acısını tekrar tekrar yaşayacağım.
***
Bu gece de havada hüzün kokusu var sevgili.

Yoksun işte,
Ne olur varmışsın gibi yapma.
Uzanıyor tutamıyorum,
Çabalıyor dokunamıyorum.
Biliyorum gerçek değilsin,
En azından hayalim de olma...

Sen kalbime dokunmasan,
Ben kaleme dokunamazdım.
Ve şiir dedikleri sen olmasan,
İnan tek kelime yazamazdım.

Dedim; sen nasıl bir sevgilisin? ,
Seven sevene zulm eder mi?
Dedi; zahmetsiz diktiğin fidan,
Sana meyve verir mi?
Dedim; zulmün başım üstüne,
Ama gün gelipte biter mi?

Ey kendini şiirlerimde bulamayan sevgili,
Ben mi seni böylesine derinlere gizledim,
Yoksa sen mi kendini arayıp ta görmedin,
Ben mi adını yeterince söylemedim,
Yoksa sen mi kalbimin sesini duymadın.
Ey benim ilham kaynağım olan sevgili,