Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Hangi kış üşüttüyse yüreğimi,
Hiç bir yaz ısıtmıyor.
Hangi dert büktüyse belimi,
Hiç bir şifa düzeltmiyor.

Ey yar bende bir hal var.

Artık anlaşamıyorduk,
Çünkü konuşmuyor bağırıyorduk.
Hiçbir nasihata uymuyor,
Kimsenin sözünü duymuyorduk.
Sanırsın ki bile isteye,
Hasreti üzerimize çağırıyorduk.

Sen...
Bendeki ben.
Sen...
Bana hükmeden.
Hem can veren,
Hem canımı alan.

Sen istediğin kadar hayır de,
Kurduğum her hayalde evet diyorsun.
Dilediğin kadar inkar et, yok de,
Gördüğüm her düşümde beni seviyorsun.
Durma gidebildiğin kadar git.
Nasılsa gözümü yumsam geri geliyorsun.

Ben bu zamanın adamı değilim,
Bunu bilesin,
Düştüm mü yüreğine,
Bir ömür çıkmaz kalırım,
Sen kalbimi benden almak istersin ama,
Ben kalbinle kalmam,

Karşıma ilk çıktığında,
Kalbimi çalmıştın.
En son karşılaşmamızda,
Aklıma girmiştin.
Güya beni menfaat düşkünü sanmıştın.
Oysa senin,

O bendendi ama beni hiç sevmedi.
Sürekli bendeydi ama yerini beğenmedi.
Doğduğunda içimdeydi çaresi yoktu,
Bu bedendeydi ama kalmayı istemedi...

Sandı ki kalbimden çıkarsa kurtulacak.

Dedi; sen aşkını yaşa bende neyi ararsın?
Dedim; aşkı ben yaşayacaksam sen niye varsın.

Dedi; ben aşka inanmam sadece sevdiğimi sanmışım,
Dedim; aşktan uzak kalbine, boşuna mı yanmışım...

Gönlüm bir güzele düşmüş,
Güzel benden habersiz.
Gözler tüm yaşını dökmüş,
Döken bundan habersiz.

Beden yollara düşmüş,

Hatır diye bir şey var,
Yapmam dediğim her şeyi,
Bana yaptıran.
Bir de akıl diye bir şey var.
Bende olmayan...