Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Bu hayatta,
Benden kıymetli kimse yok demişsin.
Söylemiştim demeyi sevmem ama,
Bak sonunda sende sözüme gelmişsin...

Gözlerin ister mavi olsun,
İster kömür karası,
Saçların ister siyah olsun,
İster altın sarısı.
Ey beklediğim,
Ey gönlümün öbür yarısı,

Olmayanın olmadığına kahretmektense,
Olanın olduğuna şükretmeli insan.

Bugün yine terk ediyorum seni,
Hem de senin haberin olmadan,
Sen bunu bilmeden.
Kimselere söylemeden...
Evet içimde fırtınalar kopacak.
Evet depremler yüreğimi yerle yeksan edecek.

Bazen ben de sussam diyorum.
Konuşmasam içime kapansam diyorum.
İç sesimi duysam,
Dış sesimi unutsam diyorum.
Lakin küstü derler diye korkuyorum.
***

Ben seni öyle çok sevdim ki,
Yaklaşsam kalbimin çarpıntısından,
Uzaklaşsam ayrılığın acısından ölüyorum.
O halde yerinde dur diyorsun da,
Aşk işte yerimde duramıyorum.
Hem pınarın başında olup,

Kırık bir kalpti ondan arta kalan.
Tek taraflı bir harpti aşk sanılan.
Titreyen eller, tutmayan dizler,
Görmeyen gözlerdi,
Bu kadar kolay yanılan,
Böyle çabuk aldanan.

Sen ilk değil, tek göz ağrımdın...
Ne zaman görsem,
Dizlerim titrerdi.
Kalbim yerinden çıkar,
Canım bedenimden giderdi.
Sen aşkın kendisiydin sevgili,

Yüreğimdeki yanıklar,
Saçlarımdaki aklar,
Gözlerimdeki yaşlar.
Zamanın değil senin eserin.
Yaşlılığa bahane bulma.
Sebebi sadece senin sevgin.

Bilesin ki güneşe dokunsam;
Bu kadar yanmaz,
Ateşin ortasında kalsam;
Böyle kor olmazdım.
Ne yaptın bana sevgili;
Ne yaptın ki aslıma dönemiyorum.