Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Ben onu özgür bıraktım.
O beni vazgeçtim sanıyor.
Ben aşkın zirvesine ulaştım.
O yolumdan döndüm sanıyor.
Ben onun yüreğine doğdum.
O hala öldüm sanıyor.

Son istek gibiydin,
Yaşamayı değil de,
Seni görmeyi seçtim.
Geldin geçtin gittin.
Bir hakkım daha olsa,
Yine yaşamayı seçmezdim.

Yine olmadı...
Bir kez daha yarım kaldı...
Az da olsa ümidim vardı,
Onu da git diyerek aldı.
Bu defa;
Sabır da fayda etmedi.

En zoru da ne biliyor musun?
Yaklaştıkça uzaklaşıyor.
Uzaklaştım sandığın anda ise,
Hayaliyle kucaklaşıyorsun.
Gözünü kapayınca karşında buluyor,
Açtığında ise;

Zor diyorsun yani...
Eskiye dönmek,
Bir araya gelmek,
Yeniden sevmek zor öyle mi?
Yani diyorsun ki en kolayı gitmek.
Hepsi hepsi tek kelime bitti demek.

Yalanmış...
Aşkın sadece adı varmış.
Bunca zaman ettiğim sözler,
Bunca yıl çektiğim dertler,
İçimdeki gel-gitler,
Hepsi birden bittiler.

Aşkta tıpkı ömür gibiydi.
Olabilecek her şey olduğu halde,
Hiçbir şey olmamış gibi.
Yaşanabilecek her şey yaşandığı halde,
Hiçbir şey yaşanmamış gibi.
Bir rüyadan uyandığın halde,

Sen yalnızlık nedir bilir misin?
Öyle bir başına filan kalmak değil,
Kalabalıkların içindeki yalnızlık...
Kimselerin içindeki kimsesizlik.
Her şeyin varken hiçbir şeyin olmaması,
Oluk gibi akan pınarın başında,

Ben seni ömrüme ortak etmişim.
İç çekişlerimin, özlemlerimin sebebi,
Aşkımın sahibi yapmışım.
Şiirlerimin ilham kaynağı,
Uykusuz gecelerimin yoldaşı bilmişim.
Hep aklımın bir kenarında saklamışım.

Gel hadi;
Bu ateşin yakanı sen ol,
Yananı ben.
Durma hadi;
Bu aşkın yalanı sen ol,
İnananı ben.