Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Şair olmakla aşık olmak arasında fark var.
Biri yazarken diğeri yaşar...
Ey gönlüm bırak yazmayı da yaşamaya bak.
Sen yaşarsan, yazan birileri bulunur mutlak...

Kabul sonunda gittin.
Ama iyi mi ettin.
Kırık bir kalp,
Yaşlı bir göz.
Bence hem sana,
Hem bana yazık ettin.

Ey gönül;
En güzelini yazsan ne yazar.
Yazdığını yaşayamadıktan sonra.
En ağır sevda senin olsa neye yarar.
Yüreğinde taşıyamadıktan sonra...
***

Özlemek mi o ne kelime,
Yedi harf üç hece.
Söylemesi bir nefes,
Yaşaması ölüp ölüp dirilmece.
Hem de hem gündüz hem gece.

Yeniden doğmak diye bir şey var,
Öldüm sanırken uyanmak gibi,
Kaybettim derken bulmak,
Soluksuz kalırken nefes almak gibi...

Yeniden doğmak diye bir şey var,

Dünyadaki yerimi bilmedin ki,
Topraktaki evimi bilesin.
Yaşarken Yanıma gelmedin ki,
Ölünce mezarıma gelesin.

Yerin dolmayacak...
Hiç kimse sen gibi olmayacak.
Yüreğimin tam ortasında bir boşluk,
Ve ben o boşlukta kaybolacağım.
Yerin dolmayacak...
Bir daha hiç kimseyi sen gibi sevmeyeceğim.

Olur ya;
Gün gelir de beni özlersen,
Eskiden olduğu gibi,
Tekrar yanında istersen,
Ya da sol yanın üşür de,
Eksikliğimi hissedersen,

Yıkıldım...
Gittiğini duyduğum gün,
Bittiğini anladığım gün yıkıldım.
Bir deprem oldu yüreğimde,
Ve ben temelimden sarsıldım.
Bir fırtına koptu içimde,

Elde değil yıkılıyor insan...
Sevip sevilmediğinde,
Değer verilmediğinde,
Hep karşısına çıktığı halde,
Bakıp görülmediğinde yıkılıyor.
Başı dumanlı dağ olsa,