Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Ne yana gideyim...
Söyle ne yana gideyim ki,
Yolun sonunda sana gelmeyeyim.
Hangi yöne döneyim ki,
Orada seni görmeyeyim...
***

Kim derdi ki,
Bu aşk gün gelip bitecek.
Yürekteki yangınım,
Küle dönüp sönecek.
Kim derdi ki,
Durdu sanılan zaman,

Şimdi ben;
Seni göremediğime mi üzüleyim,
Seninle ölemediğime mi?
Sana gelemediğime mi yanayım,
Sensiz kalamadığıma mı?
Söyle ben neye kahrolayım,

Neyine güveneyim.
İki lafından biri yalan olan sözüne mi?
Sürekli dışarıda olan gözüne mi?
Bende olmayan gönlüne mi?
Söyle neyine güveneyim.
Kalbimi bir daha sana nasıl vereyim.

Aklında olanı söylemek kolay da,
Yüreğinde olanı gizlemek ne zormuş.
Gitmek isteyene yol vermek kolay da,
Dönmek isteyene yok demek ne zormuş.

Ben beni nimet sanmıştım...
Meğer ona külfetmişim.
Yükünü alırım sanmıştım...
Meğer yükü benmişim.
***
Sevdikçe gönlünde yer eder,

Öğret bana...
Kor ateşe dokunup yanmıyorsun,
Bir hayale kapılıp kanmıyorsun.
Sevip sevip aldanmıyor,
Maziyi asla anmıyorsun.
***

Öğret bana...
Ateşe dokunup yanmıyorsun,
Hayale kapılıp kanmıyorsun,
Sevip sevip aldanmıyor,
Aşka bile inanmıyorsun.
***

Yoktum ol demesi yetti.
Oldum beni O farketti.
Bir tene sarıp gönderdi.
Korkarım beni terketti.

***

Olduğum yerin,
Olmam gereken yer olmadığını fark ettiğimde,
Olmadığım yerde,
Olmam gerektiğini anladım.