Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Üzülme;
Senin suçun yok.
Bu aşka tutulan da,
Acısından kavrulan da kalbimdi.
Göz göre göre sevdalanan da,
Hasretine dayanamayan da yüreğimdi...

Üzülme can,
Her gidenin gittiği bir yer vardır.
Giderken,
Yüreğinde sakladığı bir şey vardır.
Üzülme can,
Vuslatta da ayrılıkta da hayır vardır.

Coşkun akan su idim, indim ovada duruldum.
Deli gibi sevda idim, bir taş kalpte yoruldum.
Cümle kâinatı, avucumun içi gibi bilirdim de,
Gittim bir çift ela gözde kayboldum...

Uçsuz bucaksız derya idim, hasretinle kurudum.

Bakmayın perişan göründüğüme.
İnanın aslında üzülmüyorum...
Çünkü o benim için,
Hayalden öte değildi.
Bir gün kendime geldiğimde,
Öyle ya da böyle bitecekti.

Üzülürsün;
Ya sevmediği için,
Ya sevdiğin için.
Ya değer vermediği için,
Ya değer verdiğin için.
Üzülürsün işte;

Ey gönlüm,
Nasıl genç olmayı istiyorsun.
Yaşadın işte her şeyi,
Daha neyi özlüyorsun,
Ey gönlüm,
Hala mı aklını başına almıyorsun.

Ben varlığında yokluğumu diledim,
Sen yokluğunda varlığımı kaybettin.
Ben al diye kalbimi ellerine verdim,
Sen kalbimi tutup ellere teslim ettin...

Oysa varlığında yok olmamla,

Varlığını yaşatmadın ki.
Yokluğunla canımı yakasın.
Ya da hiç yakın olmadın ki.
Uzaklığınla içimi acıtasın.
Ben sana alışmadım ki,
Sensizliğe şaşırayım.

Sonradan öğrendim ki!
Vazgeçilmemim tek nedeni;
Vazgeçememem.

Vazgeçme benden...
Dilersen kazanmaya çalışma,
Gönlümü alma,
Benimle kalma,
Ama ne olur vazgeçme.
Ben buna dayanamam.