Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

İkiydik bir olduk.
Sen bende,
Ben sen de kaybolduk.
Hiç iken hep,
Hep iken daim olduk.
Bir birimizi gökte ararken yerde,

Sen bilmiyorsun ama,
Ben ilkleri hep sende yaşamışım.
İlk nefes alışım,
İlk adım atışım.
İlk aşkım,
İlk şiir yazışım.

Sana olan inancımı yitirdim artık,
Çünkü ya dilin yalancı, ya kalbin.
Sana olan güvenimi kaybettim artık.
Çünkü ya sözlerin yalancı, ya gözlerin...
***
Ben bu aşktan da, senden de geçtim artık,

İnan çok özlüyorum.
Ama seni değil,
Seni sevdiğim o günleri...
Yüreğimin deli gibi attığı,
Ellerimin titrediği,
Ayaklarımın bağının çözüldüğü,

İnkar etmiyorum,
Söylediğiniz yalan da demiyorum.
Sadece;
Artık gitsin diyorum.
Acım bitsin,
Yürek sızım dinsin istiyorum.

İnsan değil ki zamanla değişen,
İhtiyaçlar değişir, beklentiler değişir,
Arzular değişir ama insan değişmez.
Belki olgunlaşır, belki akıllanır.
Belki uslanır ama zamanla değişmez.
Sadece yorulur.

İnsanoğlu ne garip;
Kuru bir soğanı bile kırınca,
Gözü yaşarıyor da;
Kanlı canlı bir insanı kırınca,
Umuruna gelmiyor.

Gün gelecek,
Hep gelen hiç gelmeyecek.
Gün gelecek,
Yüreğin o gelmeyeni çok özleyecek.
Ama ne yazık ki,
İş işten geçecek...

İstedim ki sen de isteyesin.
Sevdim ki sen de sevesin.
Ne bileyim bir ümitti işte,
Sandım ki ben gibisin.
Sandım ki ben gidersem,
Dayanamaz gelirsin.

İşte gidiyorsun...
Veda bile etmeden,
Hoşçakal demeden,
Gidiyorsun işte,
Ne haldeyim bilmeden...
Yokluğunda ben yine,