Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Ağlıyorsam;
Canım yandığından değil,
İçim acıdığından.
Bir yerim kanadığından değil,
Yüreğim sızladığından.
Kalmıyorsam;

Neydi şimdi bu...
Hiç mi acımadın sevdiğini söylerken.
Hiç mi düşünmedin aşığım derken.
Merhametinde mi yoktu.
Beni bu hale koyarken.
Ben şimdi ne yapayım.

Ey gönül;
Sevmek en kolayı,
Boş yere övünme.
Mühim olan sevilmektir.
Sen hiç sevildin mi?
Sen onu söyle.

Peki siz dosta giden yolda,
Tabanlarınız su toplayana,
Ciğerleriniz şişip patlayana
Ve dudaklarınız kuruyup çatlayana kadar
Hiç durmadan koştunuz mu?
***

Ne oldum ne yoktum.
Ne azdım ne  çoktum.
Aktım gönülden gönüle.
Ne doldum ne de boştum.
*
Gördüm hasretim katlandı.

Gözüyle değil gönlüyle gören için,
Gözden ırak olsan neye yarar.
Aklıyla değil kalbiyle seven için,
Zalim olup zulmetsen ne çıkar...
***
Teniyle değil canıyla gelen için,

İçim üşüyorum dedikçe,
Üstüme battaniye attı.
Ben tir tir titrerken,
O daha çok yaktı...
Oysa tek yapması gereken,
Bir kez sevgi ile bakmaktı...

İçim üşüyor sevgili.
Belli ki yanıma değil de,
Yine aklıma geleceksin.
Olsun sen yeter ki gel bana.
İster yanıma ister aklıma...

Bana kızıyorsun da;
Kolay değildi seni unutmam.
Ama için rahat olsun,
Gayrı nefes olsan,
Seni yine solumam...

Çok şey değildi bize düşen,
Nefret değil,
Öfke değil,
Sadece sevmekti.
Sevmek ve merhamet etmek,
Gelmesek,