Cebimdeki Kırık Kalem Şiiri - Bahtiyar Cm

Sırtımı dayadığım duvarlar un ufak oldu önce,Anladım ki insanın sığınağı yine kendi kemikleriymiş.Göğsümde taşıdığım o koca yangını,Birkaç fani kelimeyle söndürmeye kalktı dünya.İki satır gülüşe koca bir ömrü rehin vermek,Söyle, hangi kitabın adaletiydi?

Gözlerimin rengini unuttu aynalar,Her sabah yabancı bir yüzle uyandım bu kentte.Şimdi ellerimde birikmiş bunca fırtına varken,Bana sığ suların dinginliğinden bahsetmeyin.Kuş kanat çırptıkça anlar gökyüzünün acımasızlığını,Ben uçmaktan vazgeçeli çok oldu.

İçimde bir yerde, hiç konuşmayan bir çocuk ölüyor.Ne bir ağıt yetişiyor imdadına, ne bir avuç toprak.Varsın kurusun dallarım, varsın çiçek açmasın bir daha,Kendi gölgemde boğulmaya razıyım ben,Yeter ki sahte güneşlerin gölgesi düşmesin üstüme.

Kimliksiz mektuplar biriktirdim, hiç gönderilmeyecek.Adresi kayıp sokaklarda harcadım adımlarımı.Bir tahta masanın soğukluğunda anladım,İnsan en çok, en güvendiği rüzgârda üşürmüş.Şimdi hangi rüzgâr dokunsa tenime,Bir ayrılık türküsü tutturuyor kenar mahalleler.

Adımlarımın izini siliyor arkamdan gelen gece,Sanki bu yollardan hiç geçmemişim gibi esiyor rüzgâr.Kime yoldaş desem, yükünü benim kamburuma bıraktı.Oysa ben bir uçurumun kenarında bileSadece kendi göğsümün nefesine inanmıştım.Şimdi yıkılan bu köprülerin hesabını kime sormalı?

Gözlerimin rengini siliyor o katran karası bulutlar.Bırakın, içimdeki yangını en kurak meydanlara tek başıma dökeyim.Ne bir el uzansın omzuma, ne bir dost tesellisi.İnsanın canı yandıkça derinleşirmiş sesi, anladım.Kendi küllerimden yeni bir gökyüzü yaratıyorum şimdi;Yıldızları sönük, gecesi bitmeyen, mağrur ve sakin.

Bana uzun ömürler dilemeyin artık,Yorulmuş bir atın son koşusudur bu yaşadığım.Ne arkamda bırakacağım saraylarım var,Ne de peşimden ağlayacak süslü cümlelerim.Sadece bir ceket, bir de cebimde kırık bir kalem.İşte hepsi bu kadar.

Zamanı ortasından ikiye böldüm bu gece.Yarısı yaşanmamış gençliğim, yarısı kapkara bir hece.Herkes kendi payına düşen sessizliği aldı ve gitti.Benim payıma ise bu devasa kimsesizlik düştü.Işıkları söndürün.Perde kapandı.Oyun bitti.