Bazen hayat beni öyle üzer ki,
Kızayım desem de kızamıyorum.
Gerçeği yüzüme bakıp söyler ki,
Yazayım desem de yazamıyorum.
Gönlüm gezmek ister hep diyar diyar,
İnsanoğlu asla haddini bilmez,
Yaşanan olaydan dersini almaz,
Yapılan hiç bir şey yanına kalmaz,
Kendini bilerek ibret almalı!
Bu fani dünya için, sonsuz çaba sarf edip,
Bütün dertlerimizi, içeri atıyoruz.
Sanki yetmezmiş gibi, dert deryasına gidip,
Derdimizin üstüne daha çok katıyoruz.
Bir mıknatıs misali, çekiyoruz dertleri,
Fikir deryasına öyle bir daldım,
Onların yanında çok cahil kaldım,
Alabildiğimce dersimi aldım,
Yanayım istedim, ilim yolunda!
Sağıma, soluma topladım kitap,
Her işte ilk adım, çok önemlidir,
Doğru atılırsa, devamı gelir.
Şayet yanlış olur ise ilk adım,
Hep yanlışa gider, öylece kalır.
Niyetin önemi, açıktır açık,
Gönlüme dolunca bahar neşesi,
Yeşile bezendi, her bir köşesi,
Misk-i amber dolu billur şişesi,
Gönlümü kaptırdım ben ilkbahara!
Çiçeklerin ahenk ile açıyor,
Baktım dışarıda yağmur başlamış,
Islıyor her yeri inceden ince!
Cümle mahlûkata gıda haşlamış,
Bütün canlıları boğmuş sevince!
İnanın baktım ki yağıyor rahmet,
Gönül bu, sevdiği yerden incinir,
Bilemezsin bazen nerden incinir,
Çok sabırlı fakat birden incinir,
Gönül teli nazik kırmamak gerek!
Kendince derdine arıyor çözüm,
Bir umut peşinde koşuyor insan!
Her an güzelliği arıyor gözüm,
Bilmem böyle nasıl yaşıyor insan!
Tarihten alıyor bazen dersini,
Bayrak, şehit, ezan bilhassa vatan,
Karşılıksız sevdim, bana darılma!
Zerre çıkar için yurdunu satan,
Derde derman olsa sakın sarılma!
Kimileri yapar buna sömürü,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!