Öyle bir zamanda yaşıyoruz ki,
Ters düz oldu sapla saman karıştı!
Kapanan yarayı kaşıyoruz ki,
Feryat figan ile aman karıştı!
Tutsak olmuş insan, paraya-pula,
Rıza için yardım etmiyor kula,
Cahil gelmiş, cahil gider okula,
Kalmamış değerler, kaybolup gitmiş!
Karamsar bir tablo çiziyor çevre,
Tükendi insanlık gelen her evre,
Felek ters çevirdi benim çarkımı,
Dert ile doldurdu, gönül arkımı,
Tarumar eyledi, evim, barkımı,
İşte bu sebepten gülmüyor yüzüm.
Başıma olmadık haller getirdi,
Felek sözüm sana eğer duyarsan,
Vurunca silleni beni devirdin!
Önce bir dinlesen bir kez uyarsan,
Hayatımı boks ringine çevirdin!
Âdemoğlu zinhar kaçışın yoktur,
Her yaşattığını yaşayacaksın!
Kime ne yaptıysan sana da haktır,
Yüklediğin yükü taşıyacaksın!
Mümkünse kimseye önderlik etme,
İyiyse kendinden, kötüyse senden!
Davet edilmeyen bir yere gitme,
Bir dost nasihati söylemek benden!
Gönül dünyasında kopan fırtına,
Her türlü acıyı yaşattı O’na,
Birçok yol denedi, dinmedi yine,
Feleğe kızdı da sesi çıkmadı.
Tebdil-i mekânda hayır var dedi,
Bu âlemde kendini hiç bilmeyen,
Sanki doğuştan kör, doğuştan sağır,
Bir de kendi durumunu görmeyen,
Gözleri görmüyor, idraki ağır!
Varlığından belki haberdar değil,
Kağnı gölgesinde yatıyor bir it,
Kerameti kendisinde sanıyor.
Azraile dahi vermiyor geçit,
Kendisi söylüyor, kendi kanıyor.
Önüne gelene atıyor yalan,
Yapacağın işleri yarına erteleme,
Fırsat elden kaçınca feryat etmek boşuna!
Büyük lokma ye fakat hiç büyük laf söyleme,
Bu âlemde insanın neler gelir başına!
Vaktinde yapılmayan işler olur birer dağ,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!