Bir çift laf edelim dostumla dedim,
Baktım ki gönlünün yarası derin!
Korkma, Allah büyük diye söyledim,
Gönlünü ferah tut, gönlünü serin!
Bu dünya yalancı, bu dünya fani,
Dosta giden, kolay kolay yorulmaz,
Gerçek dostlar, kırılır da darılmaz,
Dil yarası derin olur sarılmaz,
Kırma gönülleri, dikkat diline!
Haramı, helalden ayırmak gerek,
Kâmil olan insan kırmaz hatırı,
Sever her insanı, gönlünü alır!
Düşüncesi sığar taşmaz satırı,
Her işte ölçüyü bilerek kalır!
İbadet etmeye eşdeğer gibi,
Dündü henüz doğduğun, kucağıma aldığım,
Gönlümün çiçeğini, istemeye geldiler.
Ninniler söyleyipte dizimde salladığım,
Gönlümün çiçeğini, istemeye geldiler.
Daha çocuk yaşında, düştü gurbet ellere,
Gönlü güzel gerçek dostu bulunca,
Kaybetmemek için gönülden sarıl!
Yapılanda niyet halis olunca,
Ne gönül koy ne de dostuna darıl!
Bu ülke, Atamızdan gençler emanet size,
Sizlerde bilirsiniz, gerek yok başka söze,
Titreyipte her zaman dönülmelidir öze,
Türkoğlu Türk olarak bu toprakta yaşarız.
Birlik ve beraberlik, bu işin temelidir,
Yıllar sonra duydum dostun sesini,
Gönle huzur, gönle neşe katıyor!
Unutturur, kederini yasını,
Kalbim heyecandan ne hoş atıyor!
Hissedersin o samimi havayı,
Karyağdı’dan gördüm güzelliğini,
Paylaşalım diye aldım kaleme!
Erdemli’nin bütün özelliğini,
Anlatmaya bulamadım kelime!
Ortasından geçer Alata suyu,
Gereksiz insanları çıkar ki hayatından,
Bozmasın huzurunu rahat et en azından,
Hayır gelmez böyle bir insanın avazından,
Girmesin hayatına kafan hep rahat olur!
Baharla beraber kaynıyor kanı,
Yeni filizlenen taze dal gibi!
Şenlenir bahçesi, yeşil her yanı,
Yanakları yayla görmüş, al gibi!
İncitmek istemez hiçbir gönülü,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!