Sen gittin gideli gülmedi yüzüm,
Sel misali böyle akar gözyaşım.
Başka hiç kimseyi görmüyor gözüm,
Sanki ateş olmuş, yakar gözyaşım.
Sensiz bu sinemde kapanmaz yara,
Gün olur işlerin girer yoluna,
Hele bir bak sen sağına, soluna,
Azrail girmeden gelip koluna,
Hayatı irdele kendin ibret al!
Çaresiz kalırda olmazsa paran,
Evlat vurur, eşin dostun can vurur!
Cümle insanlarla bozulur aran,
Dönmez olur çarkın yerinde durur!
Güzele bakması sevaptır derler,
Güzele Hakk için bakmak güzeldir!
Güzeli görenler güzel severler,
Güzele aşk ile akmak güzeldir!
Sevginin çilesi ateşten gömlek,
Çaresiz gününde tutar elinden,
Sakın ha hakiki dostu bırakma!
İyi sözler dökülüyor dilinden,
Kötü olan söze dönüpte bakma!
İnsanoğlu hiç haddini bilmiyor,
Yüz verirsen döner yüz daha ister!
Onun için mutluluğu bulmuyor,
İnan ki yüzünde kalmamış astar!
Birçok insan bilmez asla haddini,
Kendinde zanneder bütün keramet!
Merak edip araştırmaz ceddini,
Sonra yüzleşince duyar nedamet!
Hak etmeyen birine verirsen fazla değer,
Seni yolda bırakır, toplumda rezil eder!
Güvenipte sırtını dönersen ona eğer,
Sırtından hançer vurup, sonra da çekip gider!
Duyunca ben vızıldayan sesini,
Arı sandım, hepsi birer bit çıktı!
Atınca üstünden kürkü, fesini,
Kurt taklidi yapan ne çok it çıktı!
Cahillik diz boyu akıp gidiyor,
Ölen insanlığa bakıp gidiyor,
Dost dediğin bir kulp takıp gidiyor,
Bilmem ki insanlık nereye böyle!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!