Gerçek dostu olan, asla dert tutmaz,
Aslan yatağında çakal yurt tutmaz,
Mülayim insana inan sert tutmaz,
İnsanoğlu gider aslına çeker.
Niyet halis ise sürülmez leke,
Dünyayı kendine dert etme sakın,
Dertlerden çok büyük, Yüce ALLAH var,
Şöyle etrafına iyice bakın,
Hayatı kendine etmeyesin dar.
İyiyi gör, kötüyü de unutma,
Sürekli yersen keseden,
Sakal çıkar mı köseden?
Közü alarak eseden,
Yak hayatın ateşini!
Demir tavında dövülür,
İnsana ferahlık verir havası,
Bereketli hem dağı, hem ovası,
Yaz gelince Yörüklerin yuvası,
Her canlıya mekân olur Avgadı.
Dağlarında ardıç, ladin doludur,
Çalış, çaba göster sabırla bekle,
Güven Yaradan’a akışa bırak!
Emeğin üstüne emeğin ekle,
Alır semeresin usta ve çırak!
Günü güne sayıp attıkça attık,
Keder deryasına battıkça battık,
Kaldık yerimizde yattıkça yattık,
Artık bundan böyle kalkamaz olduk.
Gençliği kalıcı, tükenmez sandık,
Bir gün değil her gün öpülür eli,
Dua ile dolu her daim dili,
Anneler yuvanın solmayan gülü,
Üç yüz altmış beş gün anneler günü!
Maziye bakınca doldu gözlerim,
Bin bir hatırayı buldu gözlerim,
Sonra neşe ile güldü gözlerim,
Film gibi geçti bütün hatıra!
Geçmişe üzülüp yarını düşün,
Günü yaşamayı unutur insan!
Ne yapsan neylesen bitmiyor işin,
Kendini yarınla avutur insan!
Anlamadım bu dünyanın işini,
İnsanoğlu zehir eder aşını,
Hiç durmadan derde sokar başını,
Dinleyen olursa dost acı söyler!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!