Edebim el vermez yalanı bilmem,
Vicdanım el vermez talanı bilmem,
Doğruluk şiarım kalanı bilmem,
Yüce Allah şaşırmasın yolumu!
Derdini diyecek insan bulmak zor,
Deyince birçoğu seni görür hor,
Gözümden sel gibi yaşlar akıyor,
Akan gözyaşını silemez oldum!
Bilgi insanların gönlünü açar,
İnsanlar etrafa sevgisin saçar,
Cehalet bilgiden hiç durmaz kaçar,
Dünyayı gördüğün gözündür bilgi!
Tatlı dilin oluyor bir sermaye,
Öyle bir devire kaldık ki sorma,
Erkek belli değil, kız belli değil!
Gördüğün her düşü hayıra yorma,
Ördek belli değil, kaz belli değil!
Bütün hoşgörüyü benden bekleme,
Sakın unutma ki ben de insanım.
Bilerek sırtıma bir yük ekleme,
Çekemez o yükü, dayanmaz canım.
Ateşe atarak, seyrime bakma,
Bereket yüzünü gösterir durur,
Rüzgâr yağmurları gökte savurur,
Toprağın kokusu etrafa vurur,
Tabiatta her tür yağış olunca!
Güneş gösteriyor yüzün arada,
Topluma giyimle kabul edilir,
Fikirleri ile yollanır beşer!
Menzile dosdoğru yoldan gidilir,
Bazen de sarsılır sallanır beşer!
Yanına yaklaşıp derdin sorunca,
Gözünde ki yaşlar sel olup aktı!
Dedi ki dostlarım gönlüm kırınca,
Ateş ciğerimi kor olup yaktı!
Çaresizce yığıldım bir köşeye,
Gelip geçenler hiç beni görmedi.
Döndüm sokaktaki atıl şişeye,
Kimse halin nedir diye sormadı.
Empatiyi dolamışlar diline,
Gönlüm bulabilse doğru yolunu,
Huzurla dolarım, bir bilebilsem.
Selamet olurmuş her sabrın sonu,
Gönlüm rahat olsa, bir gülebilsem!
Yanlış yola çevirmeden yönümü,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!