Eşim kapatınca tüm ışıkları,
Kızlarım pastayla geldi o anda!
Tutuşturup pastada ki mumları,
Kutlama sesleri geldi bir anda!
Gönlüm duygulandı, gözüm yaşlandı,
Kimse bilmez nerde nasıl ölecek,
Gölge gibi bizle geziyor ecel!
Kim nasıl ağlayıp nasıl gülecek,
Düzeni sağlıyor ilahı bir el!
Kimi insan vardır, haddini bilmez,
Soyunu, sopunu, ceddini bilmez,
Dünyaya direktir zanneder ölmez,
Mevlam ibret için böyle yaratmış!
Eğer düşer isen değer bilmeze.
Alıp vurur seni hep yerden yere!
Pestilin çıkarır gör eze eze,
Kendin de zanneder sadece çare!
Edebim el vermez yalanı bilmem,
Vicdanım el vermez talanı bilmem,
Doğruluk şiarım kalanı bilmem,
Yüce Allah şaşırmasın yolumu!
Derdini diyecek insan bulmak zor,
Deyince birçoğu seni görür hor,
Gözümden sel gibi yaşlar akıyor,
Akan gözyaşını silemez oldum!
Bilgi insanların gönlünü açar,
İnsanlar etrafa sevgisin saçar,
Cehalet bilgiden hiç durmaz kaçar,
Dünyayı gördüğün gözündür bilgi!
Tatlı dilin oluyor bir sermaye,
Öyle bir devire kaldık ki sorma,
Erkek belli değil, kız belli değil!
Gördüğün her düşü hayıra yorma,
Ördek belli değil, kaz belli değil!
Bütün hoşgörüyü benden bekleme,
Sakın unutma ki ben de insanım.
Bilerek sırtıma bir yük ekleme,
Çekemez o yükü, dayanmaz canım.
Ateşe atarak, seyrime bakma,
Bereket yüzünü gösterir durur,
Rüzgâr yağmurları gökte savurur,
Toprağın kokusu etrafa vurur,
Tabiatta her tür yağış olunca!
Güneş gösteriyor yüzün arada,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!