Hataya ödenen her bir bedele,
Bunun adı tecrübedir dediler.
Bazı fırsatlar hiç geçmiyor ele,
Belki bizi korur, kırklar yediler.
Düşünce hiç kimse tutmaz elinden,
Hayatta sıkıntı çekmemek için,
Yapılan her işte olmalı denge.
Üzüntü çekeriz bilmem ki niçin?
İnsan her konuda bulmalı denge.
Bazen ölçü deriz, haddini bilmek,
Şehri gözlerinde gördüm bayıldım,
Sesini duyunca kalktım, ayıldım,
Aşkınla haşrolup, sanki kıyıldım,
Benimle burada kal deniz gözlüm!
Dertler deryasına bilmeden daldım,
Bir çırpıda beni yok edip yuttu!
Feryat figan ettim, çaresiz kaldım,
Daha bırakmadı, orada tuttu!
Geleni arattı, bütün gidenler,
Sevgi suya düşen bir taş misali,
Halka halka büyüyerek çoğalır!
İyilik edenin huzurlu hali,
Daha çok sevgiyle karşılık alır!
İnsan ibret almaz ise hayattan,
Anlamıyor işte taze bayattan,
Haz duymaz o zaman en güzel tattan,
Tecrübe edince almalı ibret!
Götürdüm derdimi döktüm denize,
Deniz dalgalandı, coştukça coştu.
Rengi döndü, sararmış bir benize,
Sığmadı kabına, dışına taştı.
Bir esinti geldi, sanki boraydı,
Garip gönlüm aşk od ’una düşünce,
Sönmek bilmez artık yandıkça yanar.
İçten içe titrer inceden ince,
Ağustos ayında üşüyüp donar.
Derdine uzanmaz bir dostun eli,
Dert etme kendine yalan dünyayı,
Bu devran nicedir böyle dönüyor!
Vaat etseler sana güneşi ay'ı,
Göçüyon yerine biri konuyor!
Ağzından çıkanla, kendin bilmeze,
Sakın ha yanılıp-şaşıp bulaşma!
Güvenilmez onun verdiği söze,
Denksizle bir olup, haddini aşma!
Eğer bir insanı satarsa kişi,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!