İçimde bir ukde umudu bekler,
Ha bu gün ha yarın güne gün ekler,
Bitmiyor arzular bitmez dilekler,
Bir bakmışsın dünya böyle geçiyor!
Herkes her konuyu iyi biliyor,
Ağlanacak halimize gülüyor,
Bu cehalet bağrımızı deliyor,
Kafalar karışık bilgi dumanlı!
Bakınca çevrede olup bitene,
Özlemle, hasretle dünü aradım!
Buğz ederim garibanı itene,
Mutlulukla dolu günü aradım!
Günden güne bozuluyor bak düzen,
Ne kadar ağır bu dünyanın kahrı,
Çekeyim desende çekilmiyor ki!
İnsan kendisine sunar mı zehri?
İçeyim desende içilmiyor ki!
Halimden belliydi çektiğim çile,
Hasbıhal ederiz belki dost ile,
Ne var ne yok diye sormadı bile,
Derdimi demeye dilim varmadı!
Havanda su dövüp geçirdi anı,
Çaresizse insan hiç yüzü gülmez,
O’na söylenilen her söz dokunur.
Böyle bir durumu çekmeyen bilmez,
Temmuz da kar yağar da yaz dokunur.
Dost bildiklerin hep ardından güler,
Bahar geçer yaz kendini gösterir,
Hazanda yapraklar yâre kavuşur!
Kışın yağmur çamur kar yağar erir,
Baharda sel olur sanki savuşur!
Hiç halden anlayan kalmamış artık,
İnsanlık tamamen paraya dönmüş!
Baktım kıyafetler modadan yırtık,
Bahtımız beyazdan karaya dönmüş!
Dünya için gönül kırmaya değmez,
İnsan çıkar için boynunu eğmez,
Su taşınca artık kabına sığmaz,
Dünyanın halini akışa bırak!
Bir kez meramımı ikrar edince,
Dinlemezse, artık daha söylemem.
Beni darda koyup, çekip gidince,
Gelir diye boşa gönül eylemem.
Çıkınca bir daha bakmam ardıma,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!