Halini en iyi yaşayan bilir,
Başından geçeni yaz bir kenara!
Çalınan müziği dinlerim ama
Her melodi güzel, saz bir kenara!
Baharı severim, güzü severim,
Yaşadıkça görüyorsun sonunu,
Bitmez zannettiğin çok şeyler biter!
Eleğini asma katıp ununu,
Ummadığın anda ocaklar tüter!
Hatırı gönülü kaldırdık rafa,
Onun için hepten karışık kafa,
Ön plana çıktı her türlü tufa*,
Değerleri birlik olup bitirdik!
Hatırı, gönülü unuttuk artık,
Ne ara biz böyle paragöz olduk?
Moda diye şimdi elbise yırtık,
Olumsuz hasletle, huylarla dolduk!
Çare diye çaldım birçok kapıyı,
Derdimi demekten bu dilim şişti!
Aklım almadı ki böyle yapıyı,
Ateşsiz ocakta ciğerim pişti!
Önce bakıp şöyle yüzüme güldü,
Hayat sanki bir bilmece,
Kimse bilmiyor kaç hece,
Döner durur gündüz gece,
Acep çözebilen var mı?
Yaptığın iyilik ortada kalmaz,
Gün gelir mutlaka bulur yerini!
Kamil insan öyle her işe dalmaz,
Ağrıtmaz başını korur ser’ini!
Paran yoksa kimse bakmaz yüzüne,
İtibar etmezler, senin sözüne,
Dünya bomboş görünüyor gözüne,
Adına dediler bunun bunalım!
Kalmamıştır artık gözünün feri,
Henüz bakir denizi,
Her yerde Yörük izi,
Cezbediyor bu bizi,
Bu şehri seviyorum.
Yazın yaylada yaşar,
Değmeyen insana verirsen değer,
Alır seni uçuruma götürür!
Güvenipte ona uyarsan eğer,
Yürüyen gemini suya batırır!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!