İnsan bazen bilemiyor değeri,
Düşünüyor acep bura mı yeri?
Böyle olur bil ki öteden beri,
Vaktinde bilmeli tren kaçmasın!
Haddini bilmeli bir insan önce,
Taş, yerinde ağır duruyor bence,
İster yaşlıya de istersen gence,
Sakalı yerine koymasını bil!
Çok mana taşıyor inan güler yüz,
Gönül dünyasına çökünce hüzün,
Baktım ki ıslanmış, gözleri yaşlı.
Sordum ne oldu da eğildi yüzün,
Dedi ki düz yolum oluyor taşlı.
Attığım hiçbir ok hedefi vurmaz,
Bu günü yarına atıp da durma,
Yapacağın işi anında bitir!
Mazluma garibe hiç darbe vurma,
Zulüm değil ona güzellik götür!
Yapacak işlerin vardır bir yaşı,
Zamansız belaya sokarmış başı,
Haramsız hazırla yediğin aşı,
Elini ovmanın zamanı varmış!
Vaktinde açmayan gülü neyleyim,
Bilmem ki ben nasıl gönül eyleyim,
Çok düşünüp, az konuşup söyleyim,
Şaşkın olan bir kuş uçar zamansız.
Nedense bir türlü gelmez beklenen,
Kimi insan vardır, sadece zarar,
Olur, olmaz yerde hep seni arar,
İşleri zor olur yalnızca yorar,
Düş yakamdan desen düşüp te gitmez!
O’na yanaşırsan huzurun kaçar,
Derde derman olmak, ne güzel haslet,
Allah’ın rızası gözetilirse!
Kendinde keramet görmekse gaflet,
Yaradan’dan gelir, bak ne gelirse!
İyiye iyilik her yiğit harcı,
Temmuz-Ağustosta çökünce zom-zom,
Yaprak kıpırdamaz, bizim yörede.
Gönlümce bir nefes desen almıyom,
Hep dua ederiz esse arada.
Az da olsa böyle bunaltır hava,
İnsan gördüğünden geri kalırsa,
Yaşadığı hayat ona zor gelir.
Yetmez gibi daha çok dert bulursa,
Koca dünya bir başına dar gelir.
İşler şaşırdı mı, girmiyor yola,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!