Kimi insan vardır, sadece zarar,
Olur, olmaz yerde hep seni arar,
İşleri zor olur yalnızca yorar,
Düş yakamdan desen düşüp te gitmez!
O’na yanaşırsan huzurun kaçar,
Derde derman olmak, ne güzel haslet,
Allah’ın rızası gözetilirse!
Kendinde keramet görmekse gaflet,
Yaradan’dan gelir, bak ne gelirse!
İyiye iyilik her yiğit harcı,
Temmuz-Ağustosta çökünce zom-zom,
Yaprak kıpırdamaz, bizim yörede.
Gönlümce bir nefes desen almıyom,
Hep dua ederiz esse arada.
Az da olsa böyle bunaltır hava,
İnsan gördüğünden geri kalırsa,
Yaşadığı hayat ona zor gelir.
Yetmez gibi daha çok dert bulursa,
Koca dünya bir başına dar gelir.
İşler şaşırdı mı, girmiyor yola,
Uzayıp gidiyor gurbet yolları,
Açmışta bekliyor yârim kolları,
Giyemedim yeşilleri-alları,
Sanki elimizde asadır yollar,
Doğrusun bilene kısadır yollar.
Yüce Rabbim sana sığınıyorum,
Başka sığınacak bir kapım mı var?
Tüm kalbimle sana yalvarıyorum,
Bu dünya başıma olmasın hiç dar!
Büyüğü laf eder, küçük laf eder,
Evirir çevirir aynıdır sözü,
Yalanı söylerken kızarmaz yüzü,
Dürüst gibi durur sahtekar özü,
Güvenme, kandırır yalan çuvalı!
Zanneder akıllı sadece kendi,
Felek tüm yükünü vurdu sırtıma,
Dertli yazdı elimdeki kartıma,
Eksi attı eksi bütün artıma,
Dünyanın yükünü çeker ağlarım!
Dostun derdi ile yanarsa bağrın,
Çare bulmaz ise diner mi ağrın?
Boşa çıkar inan her türlü çağrın,
Yüce Rabbim derde dermanın olsun!
Söylerim sözümü dinlenmez ise,
Bir daha demeye yüzüm tutmuyor!
Bakarım insana bir de sözüne,
İçi dışı farklı gözüm tutmuyor!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!