Hayat sanki bir bilmece,
Kimse bilmiyor kaç hece,
Döner durur gündüz gece,
Acep çözebilen var mı?
Yaptığın iyilik ortada kalmaz,
Gün gelir mutlaka bulur yerini!
Kamil insan öyle her işe dalmaz,
Ağrıtmaz başını korur ser’ini!
Paran yoksa kimse bakmaz yüzüne,
İtibar etmezler, senin sözüne,
Dünya bomboş görünüyor gözüne,
Adına dediler bunun bunalım!
Kalmamıştır artık gözünün feri,
Henüz bakir denizi,
Her yerde Yörük izi,
Cezbediyor bu bizi,
Bu şehri seviyorum.
Yazın yaylada yaşar,
Değmeyen insana verirsen değer,
Alır seni uçuruma götürür!
Güvenipte ona uyarsan eğer,
Yürüyen gemini suya batırır!
Cahil sözün söyler gönlünü kırar,
Dünyadan habersiz her şeyi bilir!
Her ortamda sana veriyor zarar,
Kaçarsın üstüne üstüne gelir!
Küçük yaşta ele aldım kitabı,
Atadan öğrendim dosta hitabı,
Tamamlayamadım henüz etabı,
Cehalet bir türlü bitmiyor Usta!
Çalışır, çabalar gayret edersin,
Bakarsın sonunda bomboş bu dünya!
Nasipse dört metre bezle gidersin,
Kimisine göre çok hoş bu dünya!
Boş çuval dik durmaz demiş atalar,
Hem yaşamış hem de görmüş atalar,
Güzelliği tek tek örmüş atalar,
Bizlere bir kültür bırakmak için!
Kimine mal verip zengin ediyor,
Kimi ömür boyu koyun güdüyor,
Kimi gelip kimileri gidiyor,
Bazen çocuklarla deniyor hayat!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!