Bir ırmak misali akıyor ömür,
Yetişeyim desen tutamıyorsun!
Elinde lekeyi bırakır kömür,
Atmak istesende atamıyorsun!
Eski defterleri açınca insan,
Sanki geçmiş yöne işliyor zaman,
Felek dedirtmiyor bir defa aman,
Hayat su misali akıp gidiyor!
Devir değiştikçe değişir şekil,
Elindeki toprak oluverir kil,
Tomurcuk kalıyor açmıyor ki gül,
Derdini kimseye diyemez garip,
*Mesleğini layıkıyla yerine getiren gazeteci arkadaşlara "armağan"olsun.
Gece gündüz koşar haber peşinde,
Birçok sıkıntı var inan işinde,
Bazen eksik olmaz bela başında,
Bakarım adama bir de lafına,
Laf-ı güzaf ise güler geçerim!
Kanmam süslü söze hem de gafına,
Tek kalemde inan siler geçerim!
Bahar seli gibi geçti bu ömrüm,
Çileyle yoğrulup, duruldum artık!
Her yüze güleni dost sandı gönlüm,
Gerçek dostu seçip sarıldım artık!
En yakın dostların açar yarayı,
Yıkılır o zaman gönül sarayı,
Başkası alamaz gelen sırayı,*
Dünyanın düzeni inan ki böyle!
Gereksiz insanları çıkar ki hayatından,
Bozmasın huzurunu rahat et en azından,
Hayır gelmez böyle bir insanın avazından,
Girmesin hayatına kafan hep rahat olur!
Değer bilmeyene sırrını verme,
Açar düşmanına eller söz eder!
Gerçek dost değilse gönlünü serme,
Kalbinde yarası kalır iz eder!
Zaman su misali akıp gidiyor,
İnsan gün geçtikçe zarar ediyor,
Kimi sevgi kimisi kin güdüyor,
Beşer bu durumdan ibret almalı!
Zaman dursun desen mümkünü var mı?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!