Var ise bir derdi konu komşunun,
Derman olmak için hep çalışırız.
Fikrimize uygun yaşamaz isek,
Ortama, duruma biz alışırız.
Gönül dünyamızı sarınca sevgi,
Her yüze güleni dostum sanınca,
Yalan sözlerine hep inanınca,
Dayanamaz oldum canım yanınca,
Kaybettirdi bana bu iyi niyet.
Bozuldu tutmuyor bir türlü düzen,
Bilmediği yoktur, o akıldane*,
Her konuda fikri bil ki şahane,
Eğer olmaz ise bulur bahane,
Rabbim onlar bizden uzak olsunlar!
Herkes yanlışını kendine yapar,
Şaşırıp doğrudan yanlışa sapar,
Zannetme insanlar bulduğun kapar,
Mazlumun her ahı aheste çıkar!
Güzel düşün, güzel yaşa, güzel sev,
Hiç kimseye diyemedim halimi,
Yaradana açtım bende elimi,
Felek genç yaşımda büktü belimi,
Benim bu halimi çekmeyen bilmez.
Haklıya hakkını bir veren mi var?
Düşünce anlarsın gerçek dostunu,
Elini tutunca bırakma sakın!
Düşman yere serer senin postunu,
Düşmana uzak ol dostuna yakın!
Yazı beğenmezsin, kışı beğenmez,
Olmaz ki hep bahar ey âdemoğlu!
Allah’ın kurduğu düzeni görmez,
Kendini zanneder bey âdemoğlu!
İlim öğrenir de, irfanı almaz,
Felek üstümüze örünce ağı,
Aldı elimizden bahçeyi, bağı,
Zehir etti zehir sofrada yağı,
Şaşırttı bizleri kaybettik yolu!
Felek ödedince ağır bedeli,
Üstüne çöktü dert kırıldı beli,
Bütün canı kaçtı tutmadı eli,
Onun için asla gülmüyor yüzü!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!