İyi niyetinden perişan oldu,
Bütün sıkıntılar üstüne geldi,
Kurtulayım derken daha çok buldu,
Çok ağır yükledi hayat yükünü!
Çoluk-çocuğunu perişan etti,
Kırdımsa gönlünü şayet bilmeden,
Çok özür dilerim affeyle beni!
El-âlem bu halimize gülmeden,
Müsaade edersen göreyim seni!
Aşkın badesini, sensiz içmedim,
Şayet tutmuyorsa özüyle sözü,
Kaç sen o insandan kaçtığın kadar!
Parada puldaysa eğer ki gözü,
Eksilmez ruhundan elem ve keder!
Hayat bazen gerçek, bazen de rüya,
Görülen rüyalar, gerçekmiş güya,
Rüya da dalınca bir berrak suya,
İyi ye yoruyor insanlar bunu!
Rüyalar geçmişi anlatır çokça,
Dün gece son bulup sabah olurken,
Babamla sohbetim çok güzel oldu!
Yıllar öncesinde zaman dururken,
Çocukluk çağında gözlerim doldu!
Sabreyle hayatta ümitsiz olma,
Elbette her gece sabahı bulur!
Her işe boş yere bahane bulma,
Bil ki her gecenin sabahı olur!
Çok çaresiz kaldım, nasıl bunaldım,
Yine Yaradan’a isyan etmedim!
Dünyanın derdinden nasibim aldım,
Gönlümü karartıp bir kin gütmedim!
Canım dediklerin canın yakınca,
Sağlığın yerinde Rabbine şükret,
En küçük hastalık sonun oluyor!
Var iken kıymeti bilinmez elbet,
Solmaz zannettiğin gülün soluyor!
Tabiatı bırak kendi haline,
Bin bir nimet sunar senin eline,
Zarar vermez saçının bir teline,
Sonra ah ederek ağlama sakın!
Zamanında bütün doğa uyanır,
Mizaçla karakter bütünleşince,
İnsanda o zaman olur şahsiyet.
Yaş otuza doğru ilerleyince,
Kendini tamamen bulur şahsiyet.
Kişilik sahibi olan bir insan,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!