Eğer çekecekse insan bir çile,
Ne yaparsa yapsın hepsi nafile,
Samimi bir çaba sarf etse bile,
Bozulunca düzen işler olmuyor.
Şansın dâhil, işler hep ters gidince,
Darda kaldı diye tuttum elinden,
Bir kez olsun sağol çıkmaz dilinden,
Bozuk ses çıkıyor sazın telinden,
Hâl-hatır sormayı dahi değmezmiş!
Sanma ki insanca düşünür bir gün,
Aşk od ’una düşüp yanmayan biri,
Yananın halini nereden bilsin.
Kalmışsa yürekte yaranın yeri,
Gönlündeki izi nereden silsin.
Bırakmaz gelirse dert ardı sıra,
İyi kötü hayat geçip gidiyor,
Hem üzüyor hem de mutlu ediyor,
Dünya çoban gibi bizi güdüyor,
Ne yapsan neylesen hiç yetmez imiş!
Gökyüzüne kara bulut ağınca,
Güneşin varlığı yok sayılır mı?
O bulutlar yağmur olup yağınca,
Kurumuşsa tohum hiç ayılır mı?
Bir Cuma gününde göçtün dünyadan,
Sevenlerin çoktu bil Ömer Kılıç!
Koptun Erdemli ’den hem de yayladan,
Dilerim Cennette gül Ömer Kılıç!
Yüzüme gülmezse bahtım,
Biter mi dilimde ahtım?
Viran oldu gönül tahtım,
Keder deryasında ömrüm!
Biz yolcuyuz, dünya hancı,
Bu hayatı sana hep zindan eder,
İnsanı bitirir, ömür törpüsü!
Ne seni bırakır, ne kendi gider,
Canına yetirir, ömür törpüsü!
Bir çile yüküdür, resmen elezer,
İnsanlara ön yargılı davranmak,
Sürekli yanlışa götürür bizi!
Söylenen her sözü doğrudur sanmak,
Yürekte bırakır ince bir sızı!
Hoşgörü kalmamış, böyle bir yerde,
Leb demeden leblebiyi anlamak,
Bazen iyi bazen kötü oluyor!
Yağmasa da azar azar damlamak,
Mutlaka hedefi gidip buluyor!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!