Yüce Rabbim sen nelere kadirsin,
Ol deyince olmayacak iş mi var?
Darda olan kullarına hızırsın,
Kainatta bir benzerin eş mi var?
Kime ne diyeyim kalmadı sözüm,
Dostu-arkadaşı arıyor gözüm,
Eğer dertlerine bulursa çözüm,
Belki o zaman da bakarmış bize!
Herkes düşmüş bu âlemin derdine,
Niyet çok önemli insanoğlunda,
Vesvese düşünüp kalbini bozma!
Devam et dosdoğru Hakkın yolunda,
Yaradan verince sakın ha azma!
Her kim ne ekerse onu biçiyor,
İnsanlardan umudumu keseli,
Günler, aylar geçti nice yıl oldu!
Maddi rüzgâr aramıza eseli,
Çoğu insan o paraya kul oldu!
Kalmadı değeri, dostluğun, asın,
Küçükken yaşadığım o saf çocukluğumu,
Anne-babamın bana kızmasını özledim.
Annemin sırtındayken sağa-sola çektiğim,
Mis gibi kokan beyaz yazmasını özledim.
Bir küser, bir barışır, oynardık oyunları,
Derdin iyisini, derdin hasını,
Çok çektiği için ancak o bilir.
Kimseye diyemez gönül yasını,
O gönül yasını çekenler bilir.
Gönül düşmüş onulmaz bir ateşe,
Düşünce anlıyorsun, dostunu düşmanını,
Sakın ha bilmesinler senin zayıf yanını,
Talan ederler talan, hem evini-hanını,
Öğretirler hayatın pembesini, morunu,
Yaşamazsan bilmezsin bu hayatın zorunu!
Dostun sevgisinden mahrum kalınca,
Gönül çiçeğimin, solduğu gündür.
Bütün dertten nasibini alınca,
İnsanın biçare kaldığı gündür.
Dostlar ile bir araya gelince,
Gülünce insanlar yüzüne bir kez,
Orda mesken tutup, tadın kaçırma!
Savunarak öyle olmadık bir tez,
Yuvaya toplanan kuşu uçurma!
Bir dağdan bir dağa ulaşım sağlar,
Sevgisin ortaya seriyor köprü!
Köprüyle birlikte düz olur dağlar,
Yıllardır ayakta duruyor köprü!
Bakarsın bilgiyi verir bizlere,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!