Biraz Üşüdüm Bu Akşam
Biraz üşüdüm bu akşam.
Belki rüzgâr sert esti,
belki senin adın geçti içimden.
İnsan, bazen kendi yurdundan değil,
Bir çığlıktı yalnızlığım
geceye çarpıp geri dönen
kırık bir ses gibi
sokak lambalarının altında üşüyen
bir çocuktu içimdeki ben
konuşmadım
Bir duvarın dibindeyim,
Adımı unuttum.
Sesimi de.
Ama hâlâ bir anne sesi gibi
Bir İhtimal
Bir tren sesi geçiyor içimden,
her vagonunda bir eksiklik taşıyor.
Sürgün değil bu belki,
ama hiçbir yer tam olarak “benim” değil.




-
Veysel Narman
Tüm YorumlarŞair kardeş şiirlerin,de daima birleştirici olmanı türk milletinin inaçlarına saygılı kelimer sarfetmenizi arzu ediyorum yeteneklerinizi doğru kullanırsanız inanıyorum çok güzel şeylere imza atarsınız sygılar