Burhan Güler Şiirleri - Şair Burhan Güler

Gecenin en sessiz yerinde
bir cümle düştü dilimden:
"Biz, tamamlanmamış bir halkız."
Sen sustun.
Ben sustum.
Dağlar konuştu aramızda.

Hoşçakal
Yürüdüğün yerlerde toz değil,
unutmak kalkıyor havaya.
Bir duvarın gölgesinde
adın kaldı
harfleri çatlamış bir slogan gibi.

Hoşçakal Dedim

Hoşçakal dedim
kelime, ağzımda eğri bir sandal
suya değmeden gitmek ister gibi.
Bir şehir çekildi içimden,

İçimdeki Gürültü

Bir sokak lambası gibi yanıyorum,
gölgemi bile aydınlatamadan.
Geceyi içime alıyorum her seferinde,
ve sabahı unutuyorum, inadına.

İçimdeki Sürgün

Bir harita çizdim avuçlarıma,
hiçbir yol seni göstermedi.
Sürgün dedikleri şey,
bazen bir şehir değil,

Anladım sevgilim,
aşk bir kalp meselesi değilmiş yalnızca
bir duruş,
bir taraf tutma biçimiymiş meğer.
Anladım,
senin saçlarına dokunurken

“Gecenin kıyısında Oturuyorum "

gecenin kıyısında oturuyorum
yalnızlığıma sokuluyor paslı bir rüzgâr
sokak lambaları sarı bir hüzünle yanıyor
kente çöken bu sessizlik

Gidersen;;
bil ki bu şehir biraz daha yoksullaşır,
bir afiş düşer duvardan,
bir slogan yarım kalır meydanda.
sesim değil, zaman tökezler;
çünkü gitmek

Git artık.
Sana tutunmak, kırık bir aynayı öpmek gibi
her parçasında biraz ben kanıyorum.

Ne kadar sevdiysek, o kadar eksildik.
Şimdi eksik kalan yanlarımızla tamız işte.

gitme kadın;
ben seni bu şehrin karanlığında buldum,
bir sokak lambasının altında,
yağmurla karışık,