Yağmurlu Bir Gece Sonrası
yağmur yağıyor istanbul’a,
bir kadın geçiyor, elleri cebinde,
ben sigaramı yakıyorum,
ıslak taşlarda yansıyan gölgesine.
Yalnızlığın İçinden Geçen Aşk
Senin adını andım bu sabah,
bir çay bardağının buğusunda,
kırık bir aynada,
ve yoksul bir sokağın sessizliğinde.
Yarım Kalan
Bir yerinden kırılmış bir akşamdır bu,
adını koyamadığımız.
Sen gittiğinden beri
sokaklar biraz daha devrimci,
biraz daha yetim.
Yasaklanmış Bir Ülkedir Gözlerin
Yasaklanmış bir ülkedir gözlerin,
girerken pasaportum yanar,
adımı unuturum,
ve sınır boylarında susar rüzgâr.
Yaşamak
tekil bir fiil değildir
çoğul çekilir her zaman
bir işçinin nasırlı avcunda
bir annenin bekleyişinde
Bir şansım daha olsaydı yaşamak için,
güneşin ışığını avuçlarımda toplamazdım belki.
Çünkü bu ülkede güneş
herkese eşit doğmazdı.
Ama yine de
rüzgâra fısıldardım adını,
Yersiz Aşk
yine geç kaldım kendime
bir istasyon sessizliğinde unutuldum
bavulumda birkaç sızı,
bir de adını unutan şehirler
biz,
yitik bir kentin unutulmuş çocuklarıyız.
ellerimizde paslı bir zaman,
ceplerimizde kırık aynalar taşırız.
Yitirilen Bendim Belki;
Bir geceydi.
Aynı karanlık içinde iki farklı yalnızlık gibi
susarak yürüdük.
Hiçbir kelime düşmedi aramıza,
Yoldaşım
Akşam erken çöktü yine
bir ülkenin yorgun kalbine.
Sokaklar suskun,
ellerimiz cebimizde değil artık,
çünkü birbirimizi taşıyoruz.




-
Veysel Narman
Tüm YorumlarŞair kardeş şiirlerin,de daima birleştirici olmanı türk milletinin inaçlarına saygılı kelimer sarfetmenizi arzu ediyorum yeteneklerinizi doğru kullanırsanız inanıyorum çok güzel şeylere imza atarsınız sygılar