Gecelerim uzun,
sabahlarım eksik.
“Uykusuzsun” diyorlar,
gözlerdeki karanlığa bakıyorlar.
Diyemiyorum
onu geceleri beklerken
sabahları kaybettiğimi.
Yastıklar tanık
adının sayısıyla sessizliğime.
Aynalara bakıyorum,
yabancı bir yüz karşılıyor beni.
Çünkü onun çizgide
sana ait bir iz var.
“Çok farklısın” diyorlar,
uzun bir parçayı böyleyim
diyemiyorum.
Beni ben yapan ne varsa
gönder kaldı.
Gülüşüm yarım,
kalbime geçtim.
Bir tek sana alıştım yüreğim,
başkasını sevemedim,
denemedim bile.
Kayıt Tarihi : 24.03.2026 01:03:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!