Burhan Güler Şiirleri - Şair Burhan Güler

Beni Anlamıyorlar

Beni anlamıyorlar,
çünkü sessizliğimi taşımıyor dilleri.
Ben konuşsam,
bir ırmak susar belki,

Benim İçinde Şiir Yazdın mı?”

Sen şiir istedin,
omzuma soluğun değdi o an,
gölgeler hafifledi.

Beni yalnızca sen sev

Beni yalnızca sen sev,
gözlerimdeki geceyi
kimseye anlatmadan.
Bir zamanlar sokaklar vardı,

Acının Yüzü

Bir gül kaldı elimde,
kanı senden, kokusu benden.
Bir sokağın ucunda sustu şehir,
bir çocuk ağladı

Acı Üzerine

Yine yoksunlukla uyandık,
ekmeğin gölgesi bile pahalıydı bugün.
Sokaklarda çocuklar,
adlarını unutan devletin sessizliğiyle büyüyor.

“Adı Yoktu Bu Gidişin”

bir sabah eksildim
adı yoktu gidişinin
sadece sandalye soğumuştu masada

yağmur yağıyor istanbul’un üstüne
paltomun cebinde eski bir mektup
adın silinmiş harf harf
yine de kokun kalmış satır aralarında

Çünkü Susarsam Yok Olurum

Bir sokağın köşesinde unuttum kendimi,
adımı çağıran olmadı.
Bir yanım çocuk kaldı hâlâ,
bir yanım çoktan toprağa karıştı.

Dağlara Yazdım
Bir ayrılık düştü aramıza
bıçak gibi değil,
taş gibi ağır.
Suskunluğumdan anla
nasıl sevdiğimi.

Demirden bir geceydi,
Karanlık,
Ama yıldızlar vardı içimde.
Bir gardiyan geçti,