Bir Duaya Sığmayan Sevda Şiiri - Ali Saye

Mabedim gönderiyor,
Kalbimin en sessiz yerine
Adını yapabiliyor.
Secde eder gibi sevdim seni,
Bir günah işler gibi değil,
Bir ömür adar gibi.

Kıblem sen oldun,
yönümü sana çevirdim.
Dünya arkamda kaldı,
Ne varsa senden sonra
Önemsizdi.
Yolum gönderiyorum,
Gittiğim her yolun
Sana varacağını sanıyorum.

Ama sen…
Sen yapamadık.
Aynı aynada kendimize göremedik.
Aynı duaya
Aynı kalpten “amin” dedik.
Ben yanarken
Sen uzaktan baktın.

Bir hayal kurduk,
Adını “biz” koyduk.
Uykusuz gecelerde büyüttük onu,
Sabahlara söz verdik.
Duvarlarını umutla ördük,
Tavanına hayaller astık.
Sonra…
Hayallerin enkazında
İkimiz de kaybolduk.

Biz düşler kurduk,
Ellerimiz tutuşmasa da
Kalplerimiz yeter sandık.
Ama bazı sevdalar
Sadece hayalde yaşar,
Gerçeğe değince
Dağılır.

Hayalde kaldı,
Dile gelmeyen bir dua gibi.
Adını söyledikçe
İçimde büyüyen bir sızı oldun.
Haram dediler, sustum.
İçime gömdüm seni,
Kimse duymasın diye.

Oysa helalim olmayı dilemiştim,
Uykusuz gecelerde.
Şahidim,
Gözlerim yorgundu.
Her sabah
biraz daha sensiz geliyorum.

Hadi var git yolları,
Tutamam artık.
Yüreğim hendek hendek,
Her şeyde düşüşüm.
Bir hendek de sen kaz,
Acıdan korkmam.
Gelenden gelsin yarım,
Alıştım yanmaya.

Var git yolları,
Ben yaralarımla kalıyorum.
Sen yoluna bak,
Ben geçmişe.
Mabedimdin...
Ama yuvası olamadın.

Ve bil ki,
Bir gün adım anılırsa,
O gece
Ben yine uykularız Olacağım.