Senin serçe yüreğin ürkmesin diye
kelimelerimi incelttim, sesimi kıstım,
sevgimi avuçlarımda sakladım.
“Seni seviyorum” derken bile
içimde fırtınalar kopuyordu oysa,
ben sana rüzgârı değil,
Dediler ki;
Nasıl hissedersin uzaktaki birini
Dedim sesi kulağıma, sözü ruhuma
değmese de hayali
kalbime değdi ben onu
Gönülden sevdim.
Desem ki gözlerinde bir bahar saklıdır
Gecelerin en aydınlığını sende buldum
En serin sabahları seninle soludum
Denizlerin en durgununda yüzdüm gözlerinde
Ve en deli dalgaları da sende gördüm.
Dilimde binbir kelime var,
Birini söylesem diğeri eksik kalır.
Neyine bağlandım bu kadar bilmem
İçimde senden öte bir sen var
Geceyi yırtar gibi yazıyorum seni
İsmini duyunca duracak gibi olan kalbim,
Karşımda görsem ne hâlde olur?
Neyin heyecanı ki bu, bilemedim.
Gözlerine değince gözlerim,
Öylece kalsam, ölünceye kadar,
"seni düşünmek bazen öyle ağır geliyor ki,
çocukken bir oyuncağımı kaybettiğimde hissettiğim o boşluk gibi,
avucumda tuttuğumu sandığım her şeyin
gözlerimin önünde kaybolmasına alışamadım bir türlü.
seni de bir düş gibi sevdim belki,
hiç uyanmak istemediğim ama
Elbet yüküm ağırdı,
Elbet içim duman, yolum virandı.
Ben kendi yangınımda kül olurken,
Sana serinlik olmaya niyetlendim.
Derdim çoktu, dilim suskundu,
Yine de adını zikretti yüreğim.
En güzel günler, henüz yaşamadıklarımız,
şafağın dokunmadığı düşlerde saklı,
bir rüzgâr gibi usulca yaklaşan,
bir baharın tomurcukta bekleyişi gibi.
Gözlerin görmediği ışıklar var hâlâ,
En güzel yol:
Henüz adımlarımızın değmediği yoldur.
En güzel şiir:
Henüz kalemimizin yazmadığıdır.
En güzel düş:
Henüz uyanmadığımız sabahın içinde saklıdır.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!