Bilmezler… Şiiri - Basri Erdoğan

Sensizliğin uğramadığı sokaklarda
Seni beklemek, aşkın en derin hâliymiş meğer.
Adını kalbime her vuruşta yeniden yazarken,
Seni özlemek bile bir lütuf gibi içimde.

Bilmezler…
Nasıl aradık birbirimizi kalabalık yalnızlıklarda,
Nasıl bulduk gözlerimizin en kuytusunda saklı olanı.
Sevmek dedikleri, bizim içimizde başka bir dildi,
Sözsüz, tarifsiz, ama bir o kadar hakikatli.

Bilmezler…
Biz nasıl sevdik;
Birbirine kavuşamasa da vazgeçmeyen iki dua gibi.
İki yitik hasret sanırlar bizi,
Oysa aynı yangının iki ayrı kıvılcımıyız.

İki parça can…
Aynı kalbin farklı yaraları gibi,
Birbirine dokundukça iyileşen,
Ve her ayrılıkta daha çok çoğalan aşkın kendisi…