Bilmezler nasıl düştük birbirimizin kaderine,
Bilmezler nasıl çağırdı kalbimiz kalbimizi.
Birimiz yangın, birimiz kül sandılar,
Oysa aynı ateşte yanmış iki sırdık biz.
Geceyi ikiye bölen bir dua gibiydik,
Adını anınca çoğalan bir sükût gibi.
Aklın almadığı, dilin varamadığı yerde
Birbirine secde eden iki deliydik biz.
Kaybolduk sandılar, oysa derine indik,
Ayrı düştük dediler, biz iç içe büyüdük.
Ne yol bildik ne zaman, ne de dünya hesabı,
Aynı hakikatte eriyen iki parça candık.
Kayıt Tarihi : 3.05.2026 11:03:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!