Dilimde binbir kelime var,
Birini söylesem diğeri eksik kalır.
Neyine bağlandım bu kadar bilmem
İçimde senden öte bir sen var
Geceyi yırtar gibi yazıyorum seni
Dilim sen diyorsa, söyle;
Ben ne yapayım?
Kalbime söz geçiremedim,
Kaderime karşı duramadım.
İsmini duyunca duracak gibi olan kalbim,
Karşımda görsem ne hâlde olur?
Neyin heyecanı ki bu, bilemedim.
Gözlerine değince gözlerim,
Öylece kalsam, ölünceye kadar,
Dünya dediğin; bir göz kırpımı kadar kısa, bir rüya kadar geçici… Ve biz, aynı göğün altında birbirine yetişemeyen iki kader gibiyiz.
Sen başka vakitte soluyorsun hayatı, ben başka gecelerde eksiliyorum. Ne sen benimle aynı anda tükeniyorsun, ne ben seninle… Birimiz zamana erken düşüyor, birimiz ayrılığa geç kalıyor.
Oysa aşk; aynı kalpte ölümü beklemekti belki de. Aynı sessizliğe baş koyup aynı yaradan kanamaktı.
"seni düşünmek bazen öyle ağır geliyor ki,
çocukken bir oyuncağımı kaybettiğimde hissettiğim o boşluk gibi,
avucumda tuttuğumu sandığım her şeyin
gözlerimin önünde kaybolmasına alışamadım bir türlü.
seni de bir düş gibi sevdim belki,
hiç uyanmak istemediğim ama
Öyle herkesin diline düşmez bazı hisler…
Bir kalp vardır, sessizce saklar seni içinde,
Adını koyamazsın belki ama
Orası en derin sığınağındır.
Bir kişi vardır;
Yanında susmak bile konuşmaktır,
Edebiyatçılar toplandı mı?
Kalemler bir oldu mu?
Kırgın gönüller sarılıp
Muhabbetler kuruldu mu?
Şiirler dilden döküldü mü?
Fazlası var susuşlarımın,
Dilimde kilit, kalbimde dua,
Adını anınca içimde
Bir gök yarılıyor sanki,
Sessizliğim bile sana akıyor…
Bakma gözlerimin durgunluğuna,
Sen bana biraz kader gibi geldin…
Sanki bin yıllık bir duanın
gecikmiş kabulüydün.
Adını içimden her geçirdiğimde
gece başka kararıyor,
Elbet yüküm ağırdı,
Elbet içim duman, yolum virandı.
Ben kendi yangınımda kül olurken,
Sana serinlik olmaya niyetlendim.
Derdim çoktu, dilim suskundu,
Yine de adını zikretti yüreğim.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!