Basri Erdoğan Şiirleri - Şair Basri Erdoğan

Bir dua gibi düştün içime,
Ne unutmama izin var
Ne de sana kavuşmaya…
Gözlerin uzak bir secde gibi,
Ben her gece yokluğunda
Kendime sürgün oluyorum.

Bir fısıltı sandım, şeytanı dinledim,
Kendi elimle kalbime ateş ektim.
Sır sandığım yükü ehline vermedim,
Her darbede biraz daha kendimden gittim.

Yüzünde nur diye baktığım o perde,

Bir gece olur ya…
Herkes uyur,
şehir susar,
yalnız kalır insan kendi kalbiyle.
İşte o gece,
ben bu hayata uyanamazsam

Eğer bir sabah sesime rastlayamazsan,
Ne rüzgârın uğultusunda,
Ne yağmurun duasında,
Ne de kuşların kanadında...
Bil ki bu dünyadan göçmüşümdür.

Bir gün ansızın düşeyim aklına…
Kalabalığın ortasında bile yalnız hisset kendini.
Bir şarkının tam yerinde adım geçsin içinden,
gözlerin uzaklara dalsın sessizce.
Ne geri dönebil beni,
ne de tamamen silebil kalbinden.

"Bir gün beni aramanı istiyorum.
Ama öyle numaraları çevirip telefondan değil;
yüreğimin kapısını çal, sesime değil kalbime ulaş.

Bir gün beni aramanı istiyorum.
Adımı değil, sabrımı ara; ellerimin sıcaklığını ara,

Bir gün dön dersen, yol olmaya razıyım
Adını taşıyan rüzgâra bile razıyım.
Fakat bil; aşk dediğin kavuşmak değil,
Bazen bir ömür aynı duada kalmaktır.

Sen gül diye yaratılmışsın belki,

Bir gün kavuşur muyuz diye düşünmedim hiç,
Çünkü bazı sevdalar
Varacağı yere değil,
İçinde açtığı yaraya yazılırdı.

Ben seni,

Bir gün mutlaka güleceğiz çocuklar,
Yaralı sabahlardan geçeceğiz.
Yorgun ayaklarımızla yürüyeceğiz,
Göğsümüzde rüzgâr, alnımızda güneş…

Eğer sen isen o içime huzur gibi doğan,
Gülüşünde hayatı, sesinde evi bulduğum…
Eğer sen isen kalbimi susturup gözlerimle konuştuğum,
O zaman sensin tüm dualarımın cevabı.
Yıldızlarca uzak, mucizelerce imkânsızken
sen geldin,