Sessizce gün çekilirken, gece koynunu açıyor.
Kim bilir kaç yalnız, bir şarkıyla gecesini demliyor…
Herkes kendine yaşar
Aşkını yalnızlığını
Düşlerini göremez kimse
İsteyen biri olmadıkça
Omuzları düşer
Resimlere bakarken yüzü
Benlik kaybolur
Senliğin girdabına
Gece vurur düşleri
Sabahlar acizdir
Sokaklar hain
Çirkefe bulanır aşk
Yaklaştıkça uzaklaşan
Bir rüzgâr yön verir
Gözlere oturan kırmızıya
Bir bulut nasıl ağlarsa
Öyle ağlar şiirler kağıda düşerken
Öyle çok şey anlıyorum ki
Hiçbir şey anlamadığımın
Yanına bir şiir bırakıyorum
Öyle büyüyor gözlerin
Seni söylerken her şarkı
Onca kaygıyı göğüslerken
Yaşadığımı görüyorsun
Gözlerine hapsolmayı bekledikçe
Azalıyorum kendimden içten içe
Tarifsiz bir neşeyle adım atıyorum
Her yeni güne her güzelliğe
İçimde bir sızı
Taşarken geçmiş üfürmeleriyle
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!