Sessizce gün çekilirken, gece koynunu açıyor.
Kim bilir kaç yalnız, bir şarkıyla gecesini demliyor…
Seninde bir kırılma noktan vardır
Kırılmam diyen bu kadar çok insan
Böylesine kırıklık yaşarken
Bu kendimden son gidişim
Gel deme artık gittiğim uzaklıklardan
Olurda dayanamam gözlerinin çekimine
Son olsun bu
Sesimin içine çekilişi
Sessizliği giyinen gece gibi
Sonra hayatın perdeleri açılır
Bilinmezlik duvarlarının yıkıldığı
Yeni bir yaşamın önüne serilişiyle
Sonra güneş bir başka doğar
Katran karası gecelerin ardından
Sonra
Deli gibi içmek, kendimden geçmek istedim
Olmadı. Yapamadım
Bilinçaltına yerleşik tetiklerin çekilmesiyle irkildim
Şiir mızrakları saplanıyordu
Gözleri sel olup akarken
Sonsuz aşk yoktu onsuz yaşanırken
Şiirlere dökülen onca sözcük dizini
Boşluğa düşmüş dilsiz hayaller
Gerçeğinden uzak bir kadın ağlaması
Çekimine düşülen ıssız yalnızlığı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!